Adaptacyjność relacji współpracy w łańcuchu dostaw – ujęcie modelowe z perspektywy przedsiębiorstw transportu drogowego towarów (TDT) S.100

Najnowsza monografia IBDiM pt. „Adaptacyjność relacji współpracy w łańcuchu dostaw – ujęcie modelowe z perspektywy przedsiębiorstw transportu drogowego towarów (TDT)”

Polecamy Państwa uwadze najnowszą monografię autorstwa dr. inż. Marcina Świtały. Publikacja ta ukazała się nakładem wydawnictwa IBDiM – seria „S” – Studia i Materiały, zesz. 100.

Praca stanowi wkład w debatę naukową i branżową na temat roli przewoźników drogowych jako integratorów współpracy w łańcuchach dostaw oraz znaczenia adaptacyjności jako kluczowego zasobu konkurencyjnego w sektorze TDT. Wpisuje się w szerszy nurt badań nad ewolucją modeli transportowych, zarządzaniem relacjami międzyorganizacyjnymi oraz budowaniem odporności i elastyczności łańcuchów dostaw w warunkach niepewności i zakłóceń. Głównym przedmiotem badań jest adaptacyjność relacji współpracy w łańcuchu dostaw, analizowana z perspektywy przedsiębiorstw TDT. Uwzględniono także oceny podmiotów produkcyjnych i handlowych, odnoszące się do ich relacji z przedsiębiorstwami TDT. Należy podkreślić, że dotychczasowe studia marginalizowały rolę przewoźników w integracji i koordynacji przepływów, koncentrując się głównie na producentach i dystrybutorach. Praca proponuje modelowe ujęcie adaptacyjności i wprowadza mechanizm dwukierunkowej presji adaptacyjnej, który dotąd rzadko był przedmiotem analiz w literaturze przedmiotu.

Głównym celem teoretycznym pracy jest pogłębienie wiedzy na temat adaptacyjnych relacji współpracy transportowej poprzez opracowanie ram wyjaśniających mechanizmy i zależności związane z adaptacyjnością przedsiębiorstw TDT. W wymiarze metodycznym badanie obejmuje zaprojektowanie i realizację badań ilościowych i jakościowych, natomiast celem empirycznym jest opis i walidacja przyjętego modelu badawczego. Model badawczy zweryfikowano empirycznie na próbie 450 przedsiębiorstw (TDT, handlowych i produkcyjnych), wykorzystując modelowanie równań strukturalnych (PLS-SEM) oraz wywiady pogłębione. Przetestowano dwanaście hipotez dotyczących związków między stymulatorami adaptacyjności, samą adaptacyjnością a wymiarami współpracy (dojrzałością, sprawnością, efektywnością).

Wyniki badań dostarczają menedżerom praktycznych wskazówek w zakresie budowania przewagi adaptacyjnej: inwestowania w systemy monitorowania otoczenia, tworzenia redundancji i elastycznych sieci podwykonawców, wdrażania innowacji technologicznych oraz budowania trwałych relacji z partnerami. Skuteczne zarządzanie współpracą transportową wymaga nie tylko reagowania na presję, ale także jej równoważenia i wykorzystywania jako impulsu do rozwoju długoterminowych zdolności adaptacyjnych.