Urbanistyka i ja

To książka o miastach i miejscach, w które zostały wplecione losy autorki a także setek innych osób. Z prostotą odsłania kulisy zawodu urbanisty działającego w niełatwym powojennym czasie. Autorka opowiada o sprawdzonych metodach i technikach kształtowania obszarów zurbanizowanych i jej własnych specyficznych „sztuczkach” w poszukiwaniu kodów lokalnej przestrzeni. To opowieść o wielkich projektach i małych realizacjach. Wg recenzji prof. Tomasza Parteki, to lektura dla koneserów życia i zawodu urbanisty.

Jak sama pisze w słowie wstępnym – przyczyn wyboru swojego zawodu Barbara Bańkowska upatruje w doświadczeniu zetknięcia się z wymarłymi miastami, które było udziałem jej dzieciństwa i wczesnej młodości czasów powojennych. Bohaterami jej wspomnień są miasta i miejsca, w których uczyła się jak być urbanistą oraz ciekawi ludzie, których spotkała na swojej zawodowej ścieżce rozwoju i dzięki którym wrastała.

Jak pisze w swojej recenzji prof. Maciej Nowakowski „Główną pracę – projektowanie planów – zawsze wiązała z humanistycznymi analizami rozwoju miast, władzom publicznym przedstawiała cele rozwoju i sposoby ich realizacji, potrzebę społecznej komunikacji. Rozległość zainteresowań Autorki prowadziła do stałego pogłębiania jej wiedzy, do rozwijania i tworzenia nowych metod pracy, w końcu do szkolenia i nauczania”.

Barbara Bańkowska – architekt, doktor urbanistyki po gdańskim wydziale architektury, w swoim dorobku posiada ok. 170 opracowań projektowych i badawczych dotyczących struktur przestrzennych lokalnych i ponad lokalnych. Swoje zainteresowania wiąże z miastami Polski Północnej i Centralnej, a także ze strefą nadwiślańską i nadmorską. Jest laureatką licznych nagród resortowych za wybitne osiągnięcia twórcze w planowaniu przestrzennym oraz w dziedzinie ochrony środowiska.