Kształtowanie architektury poprzez zmianę rozwiązań budowlanych
- dr Markiewicz

Pierwszy rocznik - 1925/26, miesięcznika ilustrowanego "Architektura i Budownictwo", najciekawszego pisma środowiska architektów okresu Dwudziestolecia.
Roczniki "AiB" są nieocenionym źródłem informacji o architekturze i urbanistyce lat 1925-1939.

Bogato ilustrowane zdjęciami, rysunkami i planami przybliżają czytelnikowi najlepsze projekty i realizacje, z których wiele uległo zniszczeniu w czasie wojny i po niej.

Komitet założycielski miesięcznika stanowiło grono architektów z Warszawy, Krakowa, Lwowa, Poznania i Wilna, w tym: Jan Heurich mł., Karol Jankowski, Juliusz Kłos, Zdzisław Mączeński i Tadeusz Stryjeński, którzy dla współpracy przy redagowaniu tytułu pozyskali. m.in.: Romualda Gutta, Karola Frycza, Mariana Lalewicza, Stanisława Noakowskiego, Oskara Sosnowskiego, Władysława Tatarkiewicza, Tadeusza Tołwińskiego i wiele innych sław ówczesnej architektury.

Redakcja postawiła sobie za cel stworzenie pisma służącego sprawom architektury, które "...obejmować będzie sprawy architektury współczesnej i zabytkowej, regulacji miast i osiedli, sztuki zdobniczej związanej z architekturą, a także budownictwa..."

Pomimo początkowych trudności tytuł utrzymał się na rynku, a od początku lat trzydziestych stał się najpoczytniejszym periodykiem, informującym czytelników o osiągnięciach polskich architektów i ruchu budowlanym za granicą.

Archiwalne roczniki "Architektury i Budownictwa" są nieocenionym źródłem wiedzy dla architektów, historyków architektury i wszystkich czytelników, którym piękno architektury bliskie jest sercu.

W pierwszym roczniku zamieścili swoje projekty następujący architekci: Bardzki Stanisław, Beill Jerzy, Blada J., Broniewski T., Chmieliński Marian,  Czeczott Witold, Czajkowski Józef, Dobrzyńska Jadwiga, Duntuch Alfred, Feliński Roman, Gawlik Zygmunt, Gutt Romuald, Heurich Jan mł, Jankowski Józef,  Jankowski Karol, jankowski Tadeusz, Jaworski Tadeusz, Karsiński L., Klimczak Władysław,  Kowalski Antoni, Lachert Bohdan, Lalewicz Marian, Lilpop Franciszek, Lisiecki  Julian,  Lisowski Wiesław, Łoboda Zygmunt,  Łobos T., Mączeński Zdzisław, Miller Romuald, Minkiewicz Witold, Muller Jerzy, Neyman Julian,  Niemojewski Lech, Norwerth Edgar,  Piotrowski Roman, Piwowarczyk Stanisław, Przybylskim Czesław, Raniecki Aleksander, Rzepecki Zbigniew, Saski Kazimierz, Sikorski Ł, Stefanowicz Jan, Stryjeński  Karol,  Syrkus Szymon, Szanajca Józef, Świerczyński Rudolf, Tarasin Zygmunt, Tołłoczko Kazimierz, Tołwiński Tadeusz, Tomaszewski Wacław, Trojanowski Z., Wąs Stanisław, Weinfeld Marcin, Weinfeld-Jankowska Nina,  Wieczorek Erwin, Wiktor B., Wróbel T., Zborowski Bruno.

Przedstawione zostały projekty zrealizowane lub przygotowane dla miast i miejscowości:
Białystok, Bielany, Bielsk Podlaski, Chełm, Czechowice (Ursus), Czerniaków, Gdynia, Gniezno, Grodno, Grudziądz, Hel, Katowice,  Kazimierz Dolny,  Kostopol, Koźminek, Krakinów, Krynica, Lida, Łowicz,  Łódź, Milanówek, Nieśwież, Nowe Miasto n/Pilicą, Paryż, Peczara, Podkowa Leśna,  Poznań, Puławy, Radom, Rotterdam, Ryki, Sadyba, Sandomierz, Sarny, Strzelno, Ursus (Czechowice), Warszawa, Welwyn, Wilno,  Włocławek, Żoliborz

Rok wydania: 2024

Książka jest próbą przedstawienia w sposób możliwie obiektywny genezy i charakterystyki wiodących nurtów architektury na tle przemian zachodzących w obecnym i poprzednim stuleciu. W interpretacji tych zmian posłużono się terminologią i pojęciami, zainicjowanymi przez niektórych architektów i teoretyków, które weszły na stałe do terminologii związanej z teorią architektury. W założeniu książka ma zawierać dwa tomy. W pracy naświetlono rozwój kilku nurtów architektury modernistycznej i postmodernistycznej oraz traktowanych odrębnie ekspresjonizmu, dekonstruktywizmu i nurtu foldingu. W odrębnej pracy znajdzie się m.in. omówienie pojęcia i rozwoju architektury organicznej, tzw. zielonej, ewolucyjnej i morfogenetycznej.

PROJEKTOWANIE ARCHITEKTONICZNE A ZAGADNIENIA ODWROTNE
autor: Sławomir Rosolski

wyd.: EXEMPLUM 2002 r.

Liczba stron: 320 

Format: 170 × 240 mm 

Rok wydania: 2020

ISBN 978-83-7493-147-2

Monografia poświęcona jest współczesnym przejawom ekspresjonizmu w architekturze, a jej punktem wyjścia jest analiza Filharmonii w Paryżu, zaprojektowanej przez Jeana Nouvela. Autor bada rozwój nurtu ekspresjonistycznego od początku XX wieku, wskazując na wpływ różnych czynników historycznych i technologicznych. Książka omawia również współczesne kontrowersje wokół ekstrawaganckich form architektonicznych oraz ich rolę w kontekście „płynnej nowoczesności” Zygmunta Baumana. Publikacja skierowana jest do naukowców, studentów architektury i pasjonatów projektowania.

SPIS TREŚCI

1. Wstęp ................................................................................................ 9

2. Źródła współczesnego nurtu ekspresjonistycznego ...................... 17

2.1 Wprowadzenie ..................................................................................... 18

2.2 Ekspresjonizm 1910–1939 ................................................................. 19

2.3 Nurt ekspresjonistyczny po II wojnie światowej 1945–1990 ............. 31

2.4 Dyskurs na temat formy w ujęciu historycznym ................................ 41

2.5 Wnioski ............................................................................................... 46

3. Współczesny nurt ekspresjonistyczny ............................................... 49

3.1 Wprowadzenie ..................................................................................... 50

3.2 Uwarunkowania współczesnego nurtu ekspresjonistycznego ............. 51

3.3 Między racjonalnością a emocjami ..................................................... 60

3.4 Wnioski ............................................................................................... 65

4. Uwarunkowania formy architektonicznej ......................................... 67

4.1 Wprowadzenie ..................................................................................... 68

4.2 Geometria ........................................................................................... 68

4.3 Archetypy formy ................................................................................. 70

4.4 Materia ............................................................................................... 77

4.5 Struktura ............................................................................................. 78

4.6 Wnioski ............................................................................................... 79

5. Kierunki kształtowania formy we współczesnym nurcie ekspresjonistycznym ................................................ 81

5.1 Wprowadzenie ..................................................................................... 82

5.2 Kierunki kształtowania formy ............................................................. 83

5.3 Wnioski ............................................................................................. 117

6. Podsumowanie ................................................................................... 119

Bibliografia ............................................................................................. 125

Źródła internetowe ................................................................................ 133

Spis i źródła ilustracji ........................................................................... 139

autor: Andrzej Klimek

ISBN 978-83-66287-88-4
Format B-5,

oprawa miękka,

str. 304

Data wydania: 2022

Zamiarem autora pracy była  próba zakwestionowania stereotypowych poglądów. Pierwszy z nich głosi, że starchitekci to po prostu współcześni projektanci o światowej sławie, a uznaniem o takim zasięgu cieszyli się chociażby Le Corbusier czy Ludwig Mies van der Rohe już w pierwszej połowie minionego wieku. Monografia ma na celu wykazać mylność tego przekonania i udowodnić znaczące różnice między dawnymi a dzisiejszymi mistrzami. Chodzi o przełamanie obiegowej opinii, że dzieło architekto-niczne w swojej najistotniejszej warstwie ma charakter indywidualny, gdyż jest wyrazem wyjątkowej osobowości artystycznej. Zakwestionowany został także merytokratyczny stereotyp, iż wielka sława i uznanie danego architekta wynika wprost ze skali jego talentu i ciężkiej pracy. Pozwoliło to pokazać wpływ czynników niezależnych od architekta na jego wysoką pozycję zawodową. Dalekie od dotychczas przyjmowanego ujęcia jest również wykazanie podobieństw między formalnie przeciwstawnymi kierunkami stylistycznymi.