Książki naukowe

Prezentowana książka w syntetycznej formie przestawia wyniki badań wybranych zjawisk fizycznych zachodzących w morskim obszarze brzegowym. Wyniki analiz oparte są głównie o badania prowadzone od wielu lat w rejonie Morskiego Laboratorium Brzegowego w Lubiatowie, co nie przeszkadza, że całość rozważań czyniona jest na tle istniejącej światowej wiedzy o brzegowym obszarze morza i lądu. Monografia zajmuje się naturalnym, niezabudowanym sztucznymi budowlami, piaszczystym brzegiem morskim. Jej adresatem jest zarówno środowisko akademickie, instytucje wykonawcze zajmujące się problematyką morską, jak i każda osoba ciekawa poznania otaczającego nas świata przyrody. Ponieważ zamierzeniem autora jest przedstawienie monografii o charakterze popularno-naukowym, przyjaznej dla szerokiego grona czytelników pragnących bliżej zapoznać się z problematyką brzegów morskich, w ramach niniejszej książki nie wprowadza się czytelnika w analityczne zawiłości czy też wyprowadzania wzorów a prezentuje się na dość dużym poziomie ogólności wybraną wiedzę o samym brzegu morskim i sąsiadującym z nim pod- i nadwodnym obszarze.

Jeśli skrupulatnie przyjrzymy się zagadnieniu biopreparatów: temu, co oferuje rynek, jak władze polskie i unijne wspierają rolników w klasyfikowaniu, badaniu i dopuszczaniu tego typu produktów, ile robi nauka, jak przedstawia swoje produkty biznes biotechnologiczny, dochodzimy w pewnym momencie do wniosku, że… już nic nie wiemy.
Nadszedł zatem czas, aby zaklasyfikować szeroko rozumiane biopreparaty, usystematyzować ofertę rynkową, przedstawić, co na ten temat ma do powiedzenia niezależne środowisko naukowe, przybliżyć obowiązujące przepisy prawne i wyjaśnić ich działanie, tak aby hasła marketingowe przestały odstraszać, a zaczęły inspirować do dalszego zdobywania wiedzy na ten temat. To właśnie chcemy osiągnąć w niniejszym wydaniu ekstra top agrar Polska.

Należy się w tym miejscu wyjaśnienie, co rozumiemy przez biopreparaty. Z jednej strony są to biostymulatory w rozumieniu przepisów o nawożeniu. Są to także biologiczne środki ochrony roślin. Do tej kategorii należy także wliczyć preparaty pochodzenia naturalnego inne niż zawierające mikroorganizmy, w tym proste sole pierwiastków chemicznych. Są to także różnego rodzaju szczepionki mikrobiologiczne, zarówno te do stosowania na nasiona strączkowych oraz do gleby, czy nalistnie w celu ochrony roślin oraz wiązania azotu cząsteczkowego do form dostępnych dla roślin. Zatem biopreparaty to nie tylko żywe organizmy, ale też to, co wpływa na rozwój roślin oraz powstało w sposób naturalny w przyrodzie.

W publikacji pt. Biopreparaty dla zdrowych roślin i wysokich plonów znajdziecie m.in. zagadnienie biologicznych środków ochrony roślin i tego, które z nich można wykorzystać w ekoschematach. Są także zasady biologicznej ochrony upraw rolniczych, tak aby była ona jak najskuteczniejsza i wspierała ochronę chemiczną.

Poruszmy też kwestię gleby i zachowania w niej mikroorganizmów w zależności od pH i dostępu do źródeł węgla organicznego. Omówione są sprawy baterii wiążących azot oraz tych, które udostępniają składniki związane, np. fosfor. Można dowiedzieć się, jak działają aminokwasy oraz wyciągi z roślin i alg. Poruszono też sprawy działania drożdży, na czym polega mikoryza oraz symbioza roślin bobowatych z bakteriami brodawkowymi. Jednym zdaniem: podpowiadamy, jak efektywnie dobierać i stosować biopreparaty.

Autor: Praca zbiorowa pod redakcją top agrar Polska

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 91

Format: 210 x 297 mm

Oprawa: miękka

Wydawca: Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o.

rok wydania: 2021, wydanie drugie
ISBN: 978-83-60956-70-0
ilość stron: 94
format: B4
oprawa: twarda

Opis

W Polsce prawie każda aglomeracja miejska posiada wysokosprawną oczysz­czalnię ścieków lub jest w trakcie jej modernizacji, dlatego ścieki z miast są w większości oczyszczane i nie stanowią zagrożenia dla środowiska. Znacz­nie gorzej wygląda przygotowanie oczyszczalni w zakresie zagospodarowania osadu ściekowego powstającego w trakcie oczyszczania ścieków, stanowiącego ok. 1÷2% masy oczyszczanych ścieków [Rosik-Dulewska 2000].

Łącznie ilość osadów ściekowych pochodzących z przemysłowych i komunalnych oczyszczalni ścieków w 2018 r. wyniosła 1046,5 tys. Mg s.m. [GUS 2019]. Zastosowanie nowoczesnych, efektywniejszych technologii oczysz­czania ścieków powoduje, że ilość ta z każdym rokiem rośnie. Stawia to przed nauką i praktyką rolniczą poważne wyzwanie dotyczące racjonalnego zagospo­darowania tak dużej ilości osadów.

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem zagospodarowania ustabilizo­wanych osadów ściekowych w krajach Unii Europejskiej jest ich stosowanie w rolnictwie [Niemiec, Wójcik 2015]. Za przyrodniczym wykorzystaniem ko­munalnych osadów ściekowych przemawia ich wysoka wartość nawozowa oraz glebotwórcza. Dodatkowo, osady powstające w wyniku oczyszczania ścieków stanowią źródło wielu cennych surowców biogennych nadających się do wyko­rzystania w rolnictwie. Jednak ich zagospodarowanie jest ważnym problemem ekologicznym, między innymi z uwagi na fakt występowania w nich mikroor­ganizmów patogennych oraz jaj pasożytów jelitowych [Kluczek 1995; Paluszak i wsp. 1994].

Ze względu na bezpieczeństwo środowiska konieczna jest systematycznie wykonywana rzetelna analiza biologiczna, mająca na celu z jednej strony ocenę stopnia zakażenia czynnikami biologicznymi osadów ściekowych, a z drugiej ocenę efektywności stosowanych procesów higienizacji. W celu uzyskania wiarygodnych wyników, badania powinny być wykonywane we właściwie wyposażonych laboratoriach, przez personel o odpowiednich kwalifikacjach oraz dużym doświadczeniu w metodykach analiz biologicznych. Realizowane metody badań powinny być właściwie walidowane. Rolą laboratoriów jest prowadzenie systematycznej kontroli jakości wykonywanych badań, tak, aby ich ocena była jak najbardziej rzetelna i dokładna.

Z uwagi na to, że wyniki badań biologicznych w osadach ściekowych są często wykorzystywane do podejmowania decyzji o znaczeniu sanitarnym i eko­nomicznym, ich wiarygodność ma szczególne znaczenie.

Należy także pamiętać, że stosowanie zanieczyszczonych biologicznie osa­dów ściekowych do bezpośredniego nawożenia gleby stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz może powodować ograniczenie jej zdolności uty­lizacji i samooczyszczenia.

O Autorce

Monika Bazeli - Biolog, absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Prowadzi Pracownię Biologiczną Biom, zajmując się analizą i oceną biologicznych procesów oczyszczania ścieków. Prowadzi warsztaty szkoleniowe „Bioindykatory osadu czynnego”, „Oznaczanie jaj pasożytów jelitowych oraz pałeczek Salmonella w osadach ściekowych”. Organizuje badania biegłości dla laboratoriów akredytowanych dotyczące analiz biologicznych w ściekach oraz osadach ściekowych. Jest autorką wielu artykułów na temat optymalizacji procesów oczyszczania ścieków. Interesuje się ekosystemami wodnymi.Badania naukowe realizuje w zakresie metod usuwania bakterii nitkowatych.

Spis treści

1. Wstęp

2. Biologiczne skażenia osadów ściekowych

3. Uregulowania prawne dotyczące osadów ściekowych w UE i w Polsce

4. Ilość powstających osadów ściekowych i ich wykorzystanie w UE oraz Polsce

5. Biologiczne analizy osadów ściekowych
5.1. Oznaczanie jaj pasożytów jelitowych – wprowadzenie
5.2. Metody oznaczania jaj ATT stosowane w Polsce
5.3. Morfologia jaj pasożytów jelitowych izolowanych z osadów ściekowych
5.4. Metody pomiaru jaj
5.5. Klucz do oznaczania jaj
5.6. Oznaczanie pałeczek Salmonella spp. w osadach ściekowych
5.7. Porównania międzylaboratoryjne biologicznych analiz osadów ściekowych

6. Walidacja i weryfikacja biologicznych metod badań komunalnych osadów ściekowych
6.1. Analiza jakościowa – oznaczanie pałeczek Salmonella spp.
6.1.1. Identyfikacja badanego mikroorganizmu
6.1.2. Charakterystyka jakościowej metody badawczej
6.1.3. Parametry charakterystyki jakościowej metody badawczej
6.1.4. Niepewność jakościowej metody badawczej
6.2. Analiza ilościowa – oznaczanie jaj pasożytów jelitowych
6.2.1. Charakterystyka metody badawczej – oznaczanie jaj pasożytów jelitowych
6.2.2. Parametry charakterystyki ilościowej metody badawczej
6.3. Weryfikacja metody – ilościowe oznaczanie jaj pasożytów jelitowych

7. Sposoby unieszkodliwiania osadów ściekowych
7.1. Metoda biologiczna – kompostowanie
7.2. Metoda chemiczna – oddziaływanie wapna palonego (CaO) na osady ściekowe
7.3. Metoda termiczna – wpływ podwyższonej temperatury na higienizacje osadów ściekowych
7.4. Metoda fizyczna – wpływ wiązki szybkich elektronów na mikroorganizmy patogenne w osadach ściekowych

Literatura

Książka pozwala nam spojrzeć na ten temat szeroko, począwszy od historycznego wprowadzenia, poprzez standardy i zagadnienia współpracy branż, zagadnienia związane z wdrożeniem po przykłady zastosowań zaczerpnięte z polskich firm budowlanych. Ponadto Autor dokonał szerokiego przeglądu stanu wdrożenia BIM w wielu krajach ze szczególnym uwzględnieniem Wielkiej Brytanii, gdzie już od przyszłego roku będzie to technologia obligatoryjna w realizacji inwestycji publicznych. Na tym tle Autor wskazuje, jakie problemy stoją przed polskim środowiskiem budowlanym i jakie zapóźnienia należy uwzględnić w sferze prawa budowlanego.

Biblioteka audytora 7 audyt zamówień publicznych