Publikacje specjalistyczne

1. Liczba porządkowa
2. Data objazdu
3. Nazwisko i imię kontrolującego
4. Nr ewidencyjny odcinka drogi
5. Trasa objazdu
6. Zauważone usterki, braki i uszkodzenia oraz ich lokalizacja
7. Zalecenia pokontrolne i termin ich realizacji
8. Data wykonania zalecenia
9. Podpis

Dziennik pokładowy [LOG-BOOK],

• przeznaczony dla statków żeglugi śródlądowej,
• wykonany w formie księgi w oprawie twardej,
• objętość 50 kartek / 100 numerowanych stron,
• treść instrukcji prowadzenia książki, oraz nagłówki tabel są w 3 językach (polski, niemiecki, angielski). 
• solidna, trwała oprawa,
• okładki z tektury grubości 2 mm,
• napis tytułowy tłoczony na gorąco,
• numeracja stron w formacie  "1/100" zaczyna się od 1 strony którą wypełnia się, a kończy na ostatniej "100/100",
• księga posiada 2 otwory przeznaczone do oplombowania jej.

Podstawa prawna stosowania:

Dz. U. Nr 8  z dn. 11 stycznia 2002 r, poz 69

[LOG-BOOK] oprawa twarda standard - wzór akceptowany w całej Polsce z wyjątkiem Warszawy

• Okleina segregatorowa w kolorze niebieskim, napis tytułowy tłoczony na gorąco w kolorze białym.
• Instrukcja I część - (umieszczona na wewnętrznej stronie okładki).
• Strona tytułowa.
• Tabele do wypełniania - tu zaczyna się numeracja (1/100-100/100), dziennik zawiera 100 ponumerowanych tabel.
• Strona z adnotacją o opieczętowaniu księgi.
• Instrukcja II część - (umieszczona na wewnętrznej stronie ostatniej okładki).

Szczegółowe zasady zakładania i prowadzenia dziennika pokładowego:

1. Dziennik powinien być oprawiony, mieć ponumerowane strony.
2. Dziennik powinien być zarejestrowany i opatrzony numerem nadanym przez urząd żeglugi śródlądowej właściwy dla danego portu macierzystego statku
3. Numer dziennika pokładowego, nazwę i numer rejestracyjny statku oraz datę dokonania rejestracji dziennika wpisuje się na stronie tytułowej potwierdzając te dane pieczęcią rejestrującego urzędu żeglugi śródlądowej oraz podpisem osoby uprawnionej
4. Pierwszy dziennik pokładowy dla statku wystawia urząd żeglugi śródlądowej, który wydał statkowi świadectwo zdolności żeglugowej
5. Dziennik pokładowy prowadzi osobiście kierownik statku, lub kierownik wachty - zmiany
6. Wpisów do dziennika w rubryce wydarzenia mogą dokonywać także inspektorzy urzędu żeglugi śródlądowej
7. Dziennik pokładowy prowadzi się w języku polskim
8. Wpisów do dziennika dokonuje się codziennie od godz. 0.00 do godz. 24.00, w sposób czytelny atramentem lub długopisem. Zabrania się wyskrobywania, wycierania lub przerabiania dokonanych wpisów.
9. aby dokonać poprawki, błędny wpis przekreśla się w całości czerwonym długopisem lub atramentem i zamyka w nawias, nad tym tekstem wpisuje się tekst prawidłowy, a informację o tym zdarzeniu umieszcza się w rubryce wydarzenia opatrując uwagą "poprawka"
10. z chwilą dokonania pierwszego wpisu, dziennik nabiera mocy dokumentu urzędowego
11. Zapisany dziennik przechowuje się na statku przez okres 12 miesięcy
12. kierownik statku jest obowiązany do przechowywania dziennika na jego pokładzie w sposób zabezpieczający go przez zaginięciem lub uszkodzeniem oraz do okazywania go na żądanie odpowiednich organów kontroli.

Dziennik pokładowy [LOG-BOOK],

• przeznaczony dla statków żeglugi śródlądowej,
• wykonany w formie księgi w oprawie twardej,
• objętość 50 kartek / 100 numerowanych stron,
• treść instrukcji prowadzenia książki, oraz nagłówki tabel są w 3 językach (polski, niemiecki, angielski). 
• solidna, trwała oprawa,
• okładki z tektury grubości 2 mm,
• napis tytułowy tłoczony na gorąco,
• numeracja stron w formacie  "1/100" zaczyna się od 1 strony którą wypełnia się, a kończy na ostatniej "100/100",
• księga posiada 2 otwory przeznaczone do oplombowania jej.

Podstawa prawna stosowania:

Dz. U. Nr 8  z dn. 11 stycznia 2002 r, poz 69

[LOG-BOOK] oprawa twarda standard - wzór akceptowany w całej Polsce z wyjątkiem Warszawy

• Okleina segregatorowa w kolorze niebieskim, napis tytułowy tłoczony na gorąco w kolorze białym.
• Instrukcja I część - (umieszczona na wewnętrznej stronie okładki).
• Strona tytułowa.
• Tabele do wypełniania - tu zaczyna się numeracja (1/100-100/100), dziennik zawiera 100 ponumerowanych tabel.
• Strona z adnotacją o opieczętowaniu księgi.
• Instrukcja II część - (umieszczona na wewnętrznej stronie ostatniej okładki).

Szczegółowe zasady zakładania i prowadzenia dziennika pokładowego:

1. Dziennik powinien być oprawiony, mieć ponumerowane strony.
2. Dziennik powinien być zarejestrowany i opatrzony numerem nadanym przez urząd żeglugi śródlądowej właściwy dla danego portu macierzystego statku
3. Numer dziennika pokładowego, nazwę i numer rejestracyjny statku oraz datę dokonania rejestracji dziennika wpisuje się na stronie tytułowej potwierdzając te dane pieczęcią rejestrującego urzędu żeglugi śródlądowej oraz podpisem osoby uprawnionej
4. Pierwszy dziennik pokładowy dla statku wystawia urząd żeglugi śródlądowej, który wydał statkowi świadectwo zdolności żeglugowej
5. Dziennik pokładowy prowadzi osobiście kierownik statku, lub kierownik wachty - zmiany
6. Wpisów do dziennika w rubryce wydarzenia mogą dokonywać także inspektorzy urzędu żeglugi śródlądowej
7. Dziennik pokładowy prowadzi się w języku polskim
8. Wpisów do dziennika dokonuje się codziennie od godz. 0.00 do godz. 24.00, w sposób czytelny atramentem lub długopisem. Zabrania się wyskrobywania, wycierania lub przerabiania dokonanych wpisów.
9. aby dokonać poprawki, błędny wpis przekreśla się w całości czerwonym długopisem lub atramentem i zamyka w nawias, nad tym tekstem wpisuje się tekst prawidłowy, a informację o tym zdarzeniu umieszcza się w rubryce wydarzenia opatrując uwagą "poprawka"
10. z chwilą dokonania pierwszego wpisu, dziennik nabiera mocy dokumentu urzędowego
11. Zapisany dziennik przechowuje się na statku przez okres 12 miesięcy
12. kierownik statku jest obowiązany do przechowywania dziennika na jego pokładzie w sposób zabezpieczający go przez zaginięciem lub uszkodzeniem oraz do okazywania go na żądanie odpowiednich organów kontroli.

• Autor: Izabella Grabowska-Lepczak
• Rok wydania: 2024
• ISBN: 978-83-968293-1-3
• Liczba stron: 304
• Oprawa: miękka
• Format: B5

Przedmiot badań prezentowanych w monografii stanowią zadania, sposoby ich realizacji, a także cele i funkcje edukacji dla bezpieczeństwa. Przyjęte założenia monografii wskazują na część teoretyczną, która odnosi się do wielowymiarowości edukacji dla bezpieczeństwa, współczesnych obszarów edukacji dla bezpieczeństwa, działań wybranych formacji umundurowanych, organizacji rządowych i pozarządowych na rzecz bezpieczeństwa, analizy zakresu bezpieczeństwa w treściach programowych edukacji szkolnej. Praktyczna część monografii przedstawia ocenę procesu edukacji dla bezpieczeństwa w Rzeczypospolitej Polskiej. Istotą tej części pracy jest diagnoza obecnego stanu edukacji w zakresie bezpieczeństwa w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wyników badań empirycznych. Badania za pośrednictwem sondażu diagnostycznego zostały przeprowadzone wśród nauczycieli przedmiotu „edukacja dla bezpieczeństwa" w zakresie oceny treści programowych, dostępności szkoleń, publikacji, pomocy dydaktycznych, możliwości rozwoju, motywacji młodych ludzi do zdobywania wiedzy i umiejętności w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom, obszarów krytycznych. Druga część badań oparta została na obserwacji i została przeprowadzona wśród studentów kierunku bezpieczeństwo wewnętrzne w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Obserwacja miała na celu ocenę zaangażowania i motywacji do realizacji działań związanych z edukacją dla bezpieczeństwa wśród osób, które w przyszłości przygotowane będą m.in. do projektowania i wdrażania nowoczesnych i skutecznych systemów edukacji dla bezpieczeństwa, zarządzania bezpieczeństwem w jednostkach administracji rządowej i samorządowej.

Spis treści

Wstęp

I. Edukacja dla bezpieczeństwa i jej miejsce w naukach o bezpieczeństwie
1. Wprowadzenie do problematyki edukacji dla bezpieczeństwa
2. Przegląd badań praktycznych nad edukacją dla bezpieczeństwa
3. Problematyka edukacji dla bezpieczeństwa w literaturze
4. Uogólnienia i wnioski

II. Wielowymiarowość współczesnej edukacji dla bezpieczeństwa
1. Cel, istota i uwarunkowania edukacji dla bezpieczeństwa
2. Odporność społeczna na zagrożenia
3. Formy i narzędzia dydaktyczne a efektywność działań edukacyjnych
4. Uogólnienia i wnioski

III. Współczesne obszary edukacji dla bezpieczeństwa
1. Przygotowanie na wypadek występowania zagrożeń naturalnych, antropogenicznych i społecznych
2. Prewencja terrorystyczna
3. Edukacja obronna
4. Uogólnienia i wnioski

IV. Działania wybranych instytucji publicznych w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa
1. Działania Państwowej Straży Pożarnej w zakresie prewencji społecznej
2. Zadania Policji w zakresie profilaktyki bezpieczeństwa
3. Aktywność Straży Granicznej na rzecz edukacji dla bezpieczeństwa
4. Działalność Rządowego Centrum Bezpieczeństwa
w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa
5. Uogólnienia i wnioski

V. Działania wybranych organizacji pozarządowych w obszarze edukacji dla bezpieczeństwa
1. Polski Czerwony Krzyż i działalność w obszarze edukacji dla bezpieczeństwa
2. Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe i programy edukacyjne dotyczące bezpieczeństwa na obszarach wodnych
3. Działalność Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego na rzecz edukacji dla bezpieczeństwa
4. Działania Ochotniczych Straży Pożarnych w zakresie prewencji społecznej
5. Uogólnienia i wnioski

VI. Zakres bezpieczeństwa w formalnym systemie kształcenia a występowanie współczesnych zagrożeń
1. Zagadnienia dotyczące treści programowych
z obszaru edukacji dla bezpieczeństwa w szkołach podstawowych
2. Proces edukacji dla bezpieczeństwa w szkołach średnich
3. Nauczanie w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa w szkołach wyższych
4. Uogólnienia i wnioski

VII. Diagnoza stanu edukacji dla bezpieczeństwa na podstawie badań empirycznych
1. Badania wśród nauczycieli przedmiotu „edukacja dla bezpieczeństwa" metodą sondażu diagnostycznego
1.1. Charakterystyka grupy badawczej
1.2. Opis przebiegu badań
1.3. Wyniki badań
2. Obserwacja uczestnicząca w ramach przedmiotu „edukacja dla bezpieczeństwa"
2.1. Charakterystyka przebiegu badań
2.2. Wyniki badań
3. Uogólnienia i wnioski

VIII. Koncepcja organizacji edukacji dla bezpieczeństwa w Polsce
1. Systemowość w edukacji dla bezpieczeństwa
2. Organizacja procesu edukacji społeczeństwa na rzecz bezpieczeństwa
3. Moduły specjalistyczne w edukacji dla bezpieczeństwa i ich wykorzystanie
4. Uogólnienia i wnioski

Zakończenie

Wykaz skrótów

Bibliografia

Akty prawne

Raporty

Netografia

Spis rysunków

Spis tabel

Spis wykresów

Spis załączników

Poradnik został przygotowany na podstawie analizy publikowanych wyników prac naukowo-badawczych i doświadczeń poświęconych zjawisku adsorpcji w ujęciu teoretycznym oraz praktycznym zastosowaniom w ochronie układu oddechowego. Poradnik zawiera krótką charakterystykę porowatych ciał stałych stosowanych do oczyszczania powietrza ze szkodliwych par i gazów, opis teorii adsorpcji oraz omówienie praktycznych kwestii związanych ze stosowaniem pochłaniaczy, umożliwiające pogłębienie stanu wiedzy w tym zakresie wykładowcom studiów podyplomowych z dziedziny bezpieczeństwa i higieny pracy oraz personelowi odpowiedzialnemu za właściwy dobór środków ochrony układu oddechowego. Szczególny nacisk w poradniku został położony na elementarne zasady użytkowania pochłaniaczy par substancji organicznych i gazów organicznych.

ISBN: 83-7373-121-0

W książce przedstawiono problematykę związków między elektromagnetyzmem a szeroko pojętą ochroną zdrowia. Zaprezentowano badania nad pozytywnym wykorzystaniem energii pola elektromagnetycznego w leczeniu i diagnozowaniu chorób, przedstawiając m.in. zagadnienia: wykorzystania pola elektromagnetycznego w diagnostyce medycznej, intensywności pola elektromagnetycznego w otoczeniu inkubatora…

W książce przedstawiono problematykę związków między elektromagnetyzmem a szeroko pojętą ochroną zdrowia. Zaprezentowano badania nad pozytywnym wykorzystaniem energii pola elektromagnetycznego w leczeniu i diagnozowaniu chorób, przedstawiając m.in. zagadnienia: wykorzystania pola elektromagnetycznego w diagnostyce medycznej, intensywności pola elektromagnetycznego w otoczeniu inkubatora dla noworodków, analizy komputerowej sygnałów elektrokardiograficznych w specjalnych przypadkach diagnostyki pacjentów z wszczepionym stymulatorem, zastosowania technik komputerowych do symulacji radioterapii, wpływu pola elektromagnetycznego na kardiostymulatory – z uwzględnieniem coraz częściej wszczepianych kardiowerterów defibrylatorów, wpływu pola elektromagnetycznego na układ nerwowy owadów, efektów stymulacji tkanki kostnej, jako struktury mikromagnetycznej, naprężeniami mechanicznymi. Pokazano ochronę zdrowia w kontekście zagrożenia hałasem generowanym przez transformatory, a także sposoby eliminowania czy choćby ograniczenia tego typu hałasu.

Podręcznik English for Acoustical Engineering skierowany jest do osób na poziomie B2/C1, które studiują lub są zainteresowane inżynierią akustyczną. Książka składa się z 13 rozdziałów opartych na aktualnych materiałach branżowych, poruszających zagadnienia związane z wibroakustyką oraz z szeroko pojętą muzyką. Każdy rozdział wprowadza związane tematycznie słownictwo, następnie utrwala je w ćwiczeniach odwołujących się do rzeczywistych sytuacji. Do materiałów dołączona jest płyta CD.