brak opisu

W książce przedstawiono podstawowe zasady liniowo-sprężystej i sprężysto-plastycznej mechaniki pękania. Omówiono próby stosowane do wyznaczenia współczynnika intensywności naprężeń K_l i jego krytycznej wartości K_lc, krytycznej wielkości rozwarcia wierzchołka szczeliny δc w próbie CTOD oraz całki Rice'a J_lc. Podano również kilka podstawowych informacji z zakresu wzrostu pęknięć zmęczeniowych, który zależy od zakresu zmian współczynnika intensywności naprężeń oraz rozwoju pęknięć w wyniku korozji naprężeniowej.

WPROWADZENIE DO IDENTYFIKACJI SYSTEMÓW

ISBN 978-83-966806-4-8

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 296

format B5

oprawa miękka

Książka stanowi kontynuację wywodu naukowego rozpoczętego w pierwszej części, tj. Wprowadzenie do badań czynników systemowych i suplementowych. Cześć 1: Miejsce, rola i definicja czynników systemowych i suplementowych w badaniach na rzecz bezpieczeństwa. O ile pierwsza część publikacji miała charakter teoretyczny, o tyle w prezentowanej pozycji autor zdecydował się na ujęcie praktyczne, które z jednej strony ukazuje wyniki badań własnych polegające na analizie ocen poszczególnych czynników, a z drugiej prezentuje narzędzia właściwe dla badań społecznych o charakterze ilościowym i półilościowym.
Niniejsza książka może stanowić wartościową pozycję dla wszystkich osób, dla których bliskie jest praktyczne wykorzystanie wiedzy w zakresie nauk o bezpieczeństwie, jak również dla osób, które świadome są potrzeby wieloczynnikowych badań na rzecz bezpieczeństwa. Pozycja ta jest także rozszerzeniem badań, które zostały przedstawione w dysertacji doktorskiej autora. Może również stanowić sposób na zaprezentowanie przyjętego podejścia do oceny ryzyka i oceny bezpieczeństwa szerszemu gronu osób.

Niniejsze dzieło stanowi próbę opisu najważniejszych problemów kosmonautyki, jej historii, a także ciekawszych niezrealizowanych projektów.

W rozdziale pierwszym omówiono zagadnienia rozwoju myśli technicznej, od pierwszych prób zastosowania techniki rakietowej przez Chińczyków i Koreańczyków i Mongołów, ekspansję tych wynalazków na Europę i Państwa Arabskie, wraz z falą najazdów Mongolskich. Wspomniano o użyciu rakiet w późnym średniowieczu w Europie. Przedstawiono znaczące prace z techniki rakietowej i kosmicznej, prowadzone na świecie aż do czasów współczesnych. Omówiono także szereg załogowych misji kosmicznych, tych zrealizowanych i zarzuconych. Osobny podrozdział poświęcono polskim pracom z dziedziny techniki rakietowej i kosmicznej. Rozdział zamykają informacje dotyczące prywatnych projektów z zakresu kosmonautyki.

W rozdziale drugim przedstawiono „naturalne środowisko” astronautyki, czyli Układ Słoneczny. Omówiono wszystkie rodzaje obiektów US, ze szczególnym uwzględnieniem astronautycznych technik ich badania.

Rozdział trzeci poświęcono atmosferom planetarnym, ze szczególnym uwzględnieniem atmosfery ziemskiej. Omówiono modele atmosferyczne, opisujące zarówno dolne warstwy atmosfery, jak i jej najwyższe partie.

W rozdziale czwartym przybliżono zagadnienia związane z mechaniką niebieską,
w ujęciu mechaniki newtonowskiej (wystarczającej w zagadnieniach astronautyki).

Rozdział piąty poświęcono zagadnieniom lotów międzyplanetarnych, z wykorzystaniem wiadomości przedstawionych w rozdziale czwartym. Omówiono manewry dwu- i wieloimpusowe oraz wykorzystanie asysty grawitacyjnej.

W rozdziale szóstym opisano napędy rakietowe. Przedstawiono w skrócie jednowymiarowy model gazodynamiczny silnika rakietowego. Omówiono różne układy napędów rakietowych chemicznych, jądrowych i elektrycznych, jak również żagli świetlnych, magnetycznych
i elektrycznych.

W rozdziale siódmym zajęto się dynamiką lotu rakietowego, wychodząc od równania Mieszczerskiego dla układu o zmiennej masie, rozważono start rakiety z powierzchni planety, wpływ szerokości geograficznej na start rakiety z wirującej planety. Podano także wyprowadzenie równania ruchu rakiety relatywistycznej z porównaniem do ruchu rakiety klasycznej: wzory Ackereta i Ciołkowskiego.

W rozdziale ósmym przeanalizowano zagadnienia aerodynamiki zewnętrznej stosowane
w technice rakietowej i kosmicznej. Omówiono wpływy liczb Reynoldsa i Macha na charakterystyki aerodynamiczne rakiety. Uwzględniono także kryterium ciągłości przepływu. Opisano zagadnienia nagrzewania się aerodynamicznego, szczególnie istotnego podczas wejścia statku kosmicznego
w atmosferę. Przedstawiono metody wyznaczania sił aerodynamicznych na ciałach poruszających się z prędkościami hipersonicznymi. Pokazano tzw. analogię Prandtla dla wymiany ciepła przy opływie ciał z dużymi prędkościami. Przedstawiono uproszczoną analizę procesu nagrzewania aerodynamicznego przy spadku swobodnym. Omówiono również możliwości wykorzystania metod bezpośredniej symulacji molekularnej w odniesieniu do ruchu w ośrodku rozrzedzonym.

O Autorze

Piotr Maria STRZELCZYK urodził się 21 listopada 1967 r. w Jaśle. Jest absolwentem IV LO im. Mikołaja Kopernika w Rzeszowie. W latach 1986-1991 pracował w WSK „PZL-Mielec”, realizując tzw. studia przemienne.

W 1992 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej, kierunek mechanika, specjalność lotnictwo, budowa płatowców. W latach 1992-1997 pracował jako asystent w Zakładzie Samolotów, a w latach 1997-1998 w Zakładzie Mechaniki Płynów i Aero-dynamiki, Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniki Rzeszowskiej.

W 1997 roku obronił pracę doktorską na Wydziale Inżynierii mechanicznej i Robotyki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. W latach 1998-2009 pracował jako adiunkt w ZMPiA WBMiL PRz. W 1998 roku odbył trzymiesięczny staż w Institute of Theoretical and Applied Physics, w Iowa State University. Habilitację uzyskał w 2009 roku na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa. Od 2009 roku jest profesorem uczelnianym Politechniki Rzeszowskiej.

W latach 2011-2012 był profesorem uczelnianym w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. W latach 2012-2016 pełnił funkcję kierownika Katedry Termodynamiki i Mechaniki Płynów WBMiL PRz. Od 2017 roku jest zatrudniony na stanowisku profesora uczelnianego w Katedrze Mechaniki Płynów i Aerodynamiki WBMiL PRz. W latach 2015-2020 był członkiem Senatu Politechniki Rzeszowskiej.

Jest autorem i współautorem kilkudziesięciu prac naukowych, autorem trzech publikacji książkowych i współautorem jednej. 

Promotor czterech prac doktorskich i recenzent pięciu prac realizowanych w Politechnice Rzeszowskiej, Politechnice Łódzkiej i Akademii Górniczo-Hutniczej. Promotor 25 prac inżynierskich i magisterskich.

Był autorem projektu tunelu aerodynamicznego do badania modelowego śmigieł i turbin wiatrowych, sfinansowanego z Fundacji Nauki Polskiej, i projektu wstępnego tunelu dla WAT. Autor zrealizowanych projektów śmigieł do samolotów bezpilotowych i motoszybowców

ISBN 9788395054747

Rok wydania: 2018

Liczba stron: 236

format B5

oprawa miękka

W monografii zostały zamieszczone najnowsze wyniki badań zaczynów i zapraw cementowych modyfikowanych dodatkiem włókien polipropylenowych poddanych oddziaływaniu wysokiej temperatury. Otrzymane wyniki badań analizowano pod kątem zmiany parametrów wytrzymałościowych oraz cech fizyko-chemicznych. Badania przemian cieplnych próbek zaprawy wykonano za pomocą symultanicznej analizy termicznej. Prowadzono również obserwacje struktury włókien oraz zaczynów poddanych oddziaływaniu wysokiej temperatury SEM (ang. scanning electron microscope) za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego. Podstawowym celem badań było ustalenie wpływu włókien polipropylenowych na kształtowanie cech fizyko-mechanicznych kompozytów cementowych w wysokiej temperaturze.

Spis treści: Wprowadzenie // Charakterystyka kompozytów cementowych z dodatkiem włókien polipropylenowych // Podstawowe parametry pożaru wpływające na właściwości wytrzymałościowe kompozytów cementowych // Właściwości kompozytów cementowych w warunkach pożarowych.

Monografia jest kompleksowym opisem wpływu masywnych złogów wapnia (depozytów wapnia), które powstają w ścianach naczyń krwionośnych w wyniku rozwoju miażdżycy i kalcyfikacji na mechaniczne zachowanie się tkanek ściany aorty. W pracy przedstawiono obszerne spektrum badań właściwości mechanicznych i budowy strukturalnej depozytów wapnia, identyfikując złożoną i hierarchiczną budowę tych struktur. Zdefiniowano także charakter połączenia sztywnych depozytów wapnia z podatną i sprężystą tkanką ściany aorty.

W monografii zaprezentowano wyniki obszernych prac badawczych i towarzyszących im analiz wpływu oddziaływań środowiskowych symulujących nadzwyczajną sytuację pożaru, na proces ewolucji, istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa obiektów, własności mechanicznych śrub konstrukcyjnych o podwyższonej wytrzymałości, wykonanych ze stali ulepszonej termicznie w procesie produkcyjnym. Celem badań było dokonanie oceny wpływu symulowanych warunków pożarowych na rezydualne, po-pożarowe właściwości mechaniczne analizowanej stali, stosowanej do wytwarzania najbardziej popularnych i najszerzej stosowanych śrub konstrukcyjnych klasy 8.8. W pracy wykorzystano śruby ze stali stopowej z dodatkiem boru, o symbolu 32CrB3, nie objętej żadnymi dostępnymi dokumentami normalizacyjnymi. W badaniach wariantowano wartości maksymalnej temperatury w procesie wygrzewania, czas ekspozycji na dane warunki termiczne i zastosowany sposób chłodzenia. Próbki wygrzewano w temperaturze od 100°C do 1000°C przez okres odpowiednio 30′, 60′, 120′ i 240′, wynikający z przepisów techniczno-budowlanych, obowiązujących na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej. W badaniach dodatkowo uwzględniono zróżnicowany sposób chłodzenia.

Wydanie: 1, 2025
Format: B5
Stron: 206
ISBN 978-83-8156-802-9

Współczesny rozwój cywilizacji spowodował wiele zmian w sposobie życia człowieka,
który ma negatywny wpływ na stan jego zdrowia. Siedzący tryb życia,
stres, pośpiech są przyczyną chorób układu mięśniowo-szkieletowego mających
charakter przewlekły i trwały. Ze względu na niską śmiertelność chorób układu
mięśniowo-szkieletowego względem chorób innych układów, waga tego problemu
jest zaniżana, jednak skutki zdrowotne są poważnym wyzwaniem dla współczesnej
medycyny. Prowadzone od wielu lat badania nad doborem długotrwałego
materiału wszczepialnego pozwoliły na określenie właściwości użytkowych wyrobów
medycznych produkowanych głównie z tytanu i jego stopów [1]. Pomimo
rozwoju metod implantacji i technologii wytwarzania biomateriałów, utrata
integracji wszczepu jest nadal znaczącym problemem, dlatego też w ostatnich
latach w obrębie inżynierii biomateriałów rozwinął się nowy kierunek badań nad
przyspieszeniem osteointegracji, zwiększeniem tolerancji wszczepu oraz niwelowaniem
stanu zapalnego tkanek okalających implant [2-4].

[frg. wprowadzenia]