Publikacje specjalistyczne

Poradnik został przygotowany na podstawie analizy publikowanych wyników prac naukowo-badawczych i doświadczeń poświęconych zjawisku adsorpcji w ujęciu teoretycznym oraz praktycznym zastosowaniom w ochronie układu oddechowego. Poradnik zawiera krótką charakterystykę porowatych ciał stałych stosowanych do oczyszczania powietrza ze szkodliwych par i gazów, opis teorii adsorpcji oraz omówienie praktycznych kwestii związanych ze stosowaniem pochłaniaczy, umożliwiające pogłębienie stanu wiedzy w tym zakresie wykładowcom studiów podyplomowych z dziedziny bezpieczeństwa i higieny pracy oraz personelowi odpowiedzialnemu za właściwy dobór środków ochrony układu oddechowego. Szczególny nacisk w poradniku został położony na elementarne zasady użytkowania pochłaniaczy par substancji organicznych i gazów organicznych.

ISBN: 83-7373-121-0

• Autor: Izabella Grabowska-Lepczak
• Rok wydania: 2024
• ISBN: 978-83-968293-1-3
• Liczba stron: 304
• Oprawa: miękka
• Format: B5

Przedmiot badań prezentowanych w monografii stanowią zadania, sposoby ich realizacji, a także cele i funkcje edukacji dla bezpieczeństwa. Przyjęte założenia monografii wskazują na część teoretyczną, która odnosi się do wielowymiarowości edukacji dla bezpieczeństwa, współczesnych obszarów edukacji dla bezpieczeństwa, działań wybranych formacji umundurowanych, organizacji rządowych i pozarządowych na rzecz bezpieczeństwa, analizy zakresu bezpieczeństwa w treściach programowych edukacji szkolnej. Praktyczna część monografii przedstawia ocenę procesu edukacji dla bezpieczeństwa w Rzeczypospolitej Polskiej. Istotą tej części pracy jest diagnoza obecnego stanu edukacji w zakresie bezpieczeństwa w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wyników badań empirycznych. Badania za pośrednictwem sondażu diagnostycznego zostały przeprowadzone wśród nauczycieli przedmiotu „edukacja dla bezpieczeństwa" w zakresie oceny treści programowych, dostępności szkoleń, publikacji, pomocy dydaktycznych, możliwości rozwoju, motywacji młodych ludzi do zdobywania wiedzy i umiejętności w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom, obszarów krytycznych. Druga część badań oparta została na obserwacji i została przeprowadzona wśród studentów kierunku bezpieczeństwo wewnętrzne w Szkole Głównej Służby Pożarniczej. Obserwacja miała na celu ocenę zaangażowania i motywacji do realizacji działań związanych z edukacją dla bezpieczeństwa wśród osób, które w przyszłości przygotowane będą m.in. do projektowania i wdrażania nowoczesnych i skutecznych systemów edukacji dla bezpieczeństwa, zarządzania bezpieczeństwem w jednostkach administracji rządowej i samorządowej.

Spis treści

Wstęp

I. Edukacja dla bezpieczeństwa i jej miejsce w naukach o bezpieczeństwie
1. Wprowadzenie do problematyki edukacji dla bezpieczeństwa
2. Przegląd badań praktycznych nad edukacją dla bezpieczeństwa
3. Problematyka edukacji dla bezpieczeństwa w literaturze
4. Uogólnienia i wnioski

II. Wielowymiarowość współczesnej edukacji dla bezpieczeństwa
1. Cel, istota i uwarunkowania edukacji dla bezpieczeństwa
2. Odporność społeczna na zagrożenia
3. Formy i narzędzia dydaktyczne a efektywność działań edukacyjnych
4. Uogólnienia i wnioski

III. Współczesne obszary edukacji dla bezpieczeństwa
1. Przygotowanie na wypadek występowania zagrożeń naturalnych, antropogenicznych i społecznych
2. Prewencja terrorystyczna
3. Edukacja obronna
4. Uogólnienia i wnioski

IV. Działania wybranych instytucji publicznych w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa
1. Działania Państwowej Straży Pożarnej w zakresie prewencji społecznej
2. Zadania Policji w zakresie profilaktyki bezpieczeństwa
3. Aktywność Straży Granicznej na rzecz edukacji dla bezpieczeństwa
4. Działalność Rządowego Centrum Bezpieczeństwa
w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa
5. Uogólnienia i wnioski

V. Działania wybranych organizacji pozarządowych w obszarze edukacji dla bezpieczeństwa
1. Polski Czerwony Krzyż i działalność w obszarze edukacji dla bezpieczeństwa
2. Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe i programy edukacyjne dotyczące bezpieczeństwa na obszarach wodnych
3. Działalność Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego na rzecz edukacji dla bezpieczeństwa
4. Działania Ochotniczych Straży Pożarnych w zakresie prewencji społecznej
5. Uogólnienia i wnioski

VI. Zakres bezpieczeństwa w formalnym systemie kształcenia a występowanie współczesnych zagrożeń
1. Zagadnienia dotyczące treści programowych
z obszaru edukacji dla bezpieczeństwa w szkołach podstawowych
2. Proces edukacji dla bezpieczeństwa w szkołach średnich
3. Nauczanie w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa w szkołach wyższych
4. Uogólnienia i wnioski

VII. Diagnoza stanu edukacji dla bezpieczeństwa na podstawie badań empirycznych
1. Badania wśród nauczycieli przedmiotu „edukacja dla bezpieczeństwa" metodą sondażu diagnostycznego
1.1. Charakterystyka grupy badawczej
1.2. Opis przebiegu badań
1.3. Wyniki badań
2. Obserwacja uczestnicząca w ramach przedmiotu „edukacja dla bezpieczeństwa"
2.1. Charakterystyka przebiegu badań
2.2. Wyniki badań
3. Uogólnienia i wnioski

VIII. Koncepcja organizacji edukacji dla bezpieczeństwa w Polsce
1. Systemowość w edukacji dla bezpieczeństwa
2. Organizacja procesu edukacji społeczeństwa na rzecz bezpieczeństwa
3. Moduły specjalistyczne w edukacji dla bezpieczeństwa i ich wykorzystanie
4. Uogólnienia i wnioski

Zakończenie

Wykaz skrótów

Bibliografia

Akty prawne

Raporty

Netografia

Spis rysunków

Spis tabel

Spis wykresów

Spis załączników

Dziennik pokładowy [LOG-BOOK],

• przeznaczony dla statków żeglugi śródlądowej,
• wykonany w formie księgi w oprawie twardej,
• objętość 50 kartek / 100 numerowanych stron,
• treść instrukcji prowadzenia książki, oraz nagłówki tabel są w 3 językach (polski, niemiecki, angielski). 
• solidna, trwała oprawa,
• okładki z tektury grubości 2 mm,
• napis tytułowy tłoczony na gorąco,
• numeracja stron w formacie  "1/100" zaczyna się od 1 strony którą wypełnia się, a kończy na ostatniej "100/100",
• księga posiada 2 otwory przeznaczone do oplombowania jej.

Podstawa prawna stosowania:

Dz. U. Nr 8  z dn. 11 stycznia 2002 r, poz 69

[LOG-BOOK] oprawa twarda standard - wzór akceptowany w całej Polsce z wyjątkiem Warszawy

• Okleina segregatorowa w kolorze niebieskim, napis tytułowy tłoczony na gorąco w kolorze białym.
• Instrukcja I część - (umieszczona na wewnętrznej stronie okładki).
• Strona tytułowa.
• Tabele do wypełniania - tu zaczyna się numeracja (1/100-100/100), dziennik zawiera 100 ponumerowanych tabel.
• Strona z adnotacją o opieczętowaniu księgi.
• Instrukcja II część - (umieszczona na wewnętrznej stronie ostatniej okładki).

Szczegółowe zasady zakładania i prowadzenia dziennika pokładowego:

1. Dziennik powinien być oprawiony, mieć ponumerowane strony.
2. Dziennik powinien być zarejestrowany i opatrzony numerem nadanym przez urząd żeglugi śródlądowej właściwy dla danego portu macierzystego statku
3. Numer dziennika pokładowego, nazwę i numer rejestracyjny statku oraz datę dokonania rejestracji dziennika wpisuje się na stronie tytułowej potwierdzając te dane pieczęcią rejestrującego urzędu żeglugi śródlądowej oraz podpisem osoby uprawnionej
4. Pierwszy dziennik pokładowy dla statku wystawia urząd żeglugi śródlądowej, który wydał statkowi świadectwo zdolności żeglugowej
5. Dziennik pokładowy prowadzi osobiście kierownik statku, lub kierownik wachty - zmiany
6. Wpisów do dziennika w rubryce wydarzenia mogą dokonywać także inspektorzy urzędu żeglugi śródlądowej
7. Dziennik pokładowy prowadzi się w języku polskim
8. Wpisów do dziennika dokonuje się codziennie od godz. 0.00 do godz. 24.00, w sposób czytelny atramentem lub długopisem. Zabrania się wyskrobywania, wycierania lub przerabiania dokonanych wpisów.
9. aby dokonać poprawki, błędny wpis przekreśla się w całości czerwonym długopisem lub atramentem i zamyka w nawias, nad tym tekstem wpisuje się tekst prawidłowy, a informację o tym zdarzeniu umieszcza się w rubryce wydarzenia opatrując uwagą "poprawka"
10. z chwilą dokonania pierwszego wpisu, dziennik nabiera mocy dokumentu urzędowego
11. Zapisany dziennik przechowuje się na statku przez okres 12 miesięcy
12. kierownik statku jest obowiązany do przechowywania dziennika na jego pokładzie w sposób zabezpieczający go przez zaginięciem lub uszkodzeniem oraz do okazywania go na żądanie odpowiednich organów kontroli.

Dziennik pokładowy [LOG-BOOK],

• przeznaczony dla statków żeglugi śródlądowej,
• wykonany w formie księgi w oprawie twardej,
• objętość 50 kartek / 100 numerowanych stron,
• treść instrukcji prowadzenia książki, oraz nagłówki tabel są w 3 językach (polski, niemiecki, angielski). 
• solidna, trwała oprawa,
• okładki z tektury grubości 2 mm,
• napis tytułowy tłoczony na gorąco,
• numeracja stron w formacie  "1/100" zaczyna się od 1 strony którą wypełnia się, a kończy na ostatniej "100/100",
• księga posiada 2 otwory przeznaczone do oplombowania jej.

Podstawa prawna stosowania:

Dz. U. Nr 8  z dn. 11 stycznia 2002 r, poz 69

[LOG-BOOK] oprawa twarda standard - wzór akceptowany w całej Polsce z wyjątkiem Warszawy

• Okleina segregatorowa w kolorze niebieskim, napis tytułowy tłoczony na gorąco w kolorze białym.
• Instrukcja I część - (umieszczona na wewnętrznej stronie okładki).
• Strona tytułowa.
• Tabele do wypełniania - tu zaczyna się numeracja (1/100-100/100), dziennik zawiera 100 ponumerowanych tabel.
• Strona z adnotacją o opieczętowaniu księgi.
• Instrukcja II część - (umieszczona na wewnętrznej stronie ostatniej okładki).

Szczegółowe zasady zakładania i prowadzenia dziennika pokładowego:

1. Dziennik powinien być oprawiony, mieć ponumerowane strony.
2. Dziennik powinien być zarejestrowany i opatrzony numerem nadanym przez urząd żeglugi śródlądowej właściwy dla danego portu macierzystego statku
3. Numer dziennika pokładowego, nazwę i numer rejestracyjny statku oraz datę dokonania rejestracji dziennika wpisuje się na stronie tytułowej potwierdzając te dane pieczęcią rejestrującego urzędu żeglugi śródlądowej oraz podpisem osoby uprawnionej
4. Pierwszy dziennik pokładowy dla statku wystawia urząd żeglugi śródlądowej, który wydał statkowi świadectwo zdolności żeglugowej
5. Dziennik pokładowy prowadzi osobiście kierownik statku, lub kierownik wachty - zmiany
6. Wpisów do dziennika w rubryce wydarzenia mogą dokonywać także inspektorzy urzędu żeglugi śródlądowej
7. Dziennik pokładowy prowadzi się w języku polskim
8. Wpisów do dziennika dokonuje się codziennie od godz. 0.00 do godz. 24.00, w sposób czytelny atramentem lub długopisem. Zabrania się wyskrobywania, wycierania lub przerabiania dokonanych wpisów.
9. aby dokonać poprawki, błędny wpis przekreśla się w całości czerwonym długopisem lub atramentem i zamyka w nawias, nad tym tekstem wpisuje się tekst prawidłowy, a informację o tym zdarzeniu umieszcza się w rubryce wydarzenia opatrując uwagą "poprawka"
10. z chwilą dokonania pierwszego wpisu, dziennik nabiera mocy dokumentu urzędowego
11. Zapisany dziennik przechowuje się na statku przez okres 12 miesięcy
12. kierownik statku jest obowiązany do przechowywania dziennika na jego pokładzie w sposób zabezpieczający go przez zaginięciem lub uszkodzeniem oraz do okazywania go na żądanie odpowiednich organów kontroli.

1. Liczba porządkowa
2. Data objazdu
3. Nazwisko i imię kontrolującego
4. Nr ewidencyjny odcinka drogi
5. Trasa objazdu
6. Zauważone usterki, braki i uszkodzenia oraz ich lokalizacja
7. Zalecenia pokontrolne i termin ich realizacji
8. Data wykonania zalecenia
9. Podpis

Dziennik Konserwacji Urządzeń Klimatyzacyjno-Chłodniczych.

Służy do zapisu wszelkich przeglądów i napraw urządzeń klimatyzacyjno-chłodniczych.

Wymiar: format A5

Papier: offestowy

Liczba stron: 16 kartek (32 strony),

Książeczka ma wymiary 14 cm x 21 cm, sztywna i lakierowana okładka.

Na tyle okładki pojawia się karta obsługi technicznej urządzenia (Dane urządzenia i właściciela, uprawnieni operatorzy i konserwatorzy)

wewnątrz 16 kartek (32 strony) do uzupełnienia, data przeglądu ilość czynnika, opis czynności oraz osobę sprawdzającą.

Dziennik konserwacji urządzenia transportu bliskiego [Pu/A-160]

Dziennik konserwacji urządzenia transportu bliskiego [Pu/A-160]

format A5 (210 x 148 mm), objętość 32 numerowane strony, oprawa kartonowa zeszytowa - albumowa, okładka foliowana.

Zastosowanie

Obowiązek prowadzenia dziennika konserwacji UTB występuje dla wszystkich urządzeń transportu bliskiego, które muszą być rejestrowane w Urzędzie Dozoru technicznego. Jakie urządzenia podlegają takiemu obowiązkowi oraz sposób prowadzenia dziennika UTB określa Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie dozoru technicznego z dnia 16.07.2002 r. (Dz. U. Nr 120, poz. 1021 z późn. zm.) Szczegółowe warunki prowadzenia dziennika UTB określa rozdział 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 29.10.2003 r. (Dz. U. Nr 193, poz. 1890). Paragraf 11 nakłada na eksploatującego urządzenie transportu bliskiego obowiązek założenia, prowadzenia i przechowywania dziennika konserwacji UTB. Wpisów dokonuje osoba posiadająca odpowiednie dla danego urządzenia uprawnienia. częstotliwość przeglądów oraz ich zakres określa par. 11,12 oraz 14 w.w. rozporządzenia. 

Dla jakich urządzeń musimy prowadzić dziennik UTB

• wyciągarki i wyciągniki
• suwnice, żurawie, układnice
• wyciągi towarowe
• podesty ruchome
• urządzenia dla osób niepełnosprawnych
• schody i chodniki ruchome
• przenośniki okrężne kabinowe i platformowe
• dźwigi do transportu osób i ładunków
• dźwignice linotorowe
• dźwigniki do parkowania samochodów
• podnośniki samochodowe
• systemy samowyładowcze na pojazdach
• windy samochodowe i HDS-y
• wózki widłowe i karuzele
• przeciągarki pojazdów szynowych
• koleje linowe wszelkiego typu

Spis treści dziennika UTB

1. Dane identyfikacyjne i parametry techniczne UTB / 1 strona
2. Dane właściciela UTB / zmiany właścicieli / 1 strona
3. Miejsca lokalizacji UTB oraz zmiany lokalizacji / 3 strony
4. Osoby odpowiedzialne za eksploatację UTB / 1 strona
5. Przegląd konserwacyjny wykonywany w terminach 30-dniowych / 21 stron
6. Przegląd konserwacyjny wykonywany w terminach 12-miesięcznych / 2 strony
7. Bieżące usterki i nieprawidłowości w działaniu UTB powodujące jego unieruchomienie / 2 strony

Dziennik eksploatacji separatora - osadnika [Pu/A-151]

Wykonany w formie księgi,

format A4 (297 x 210 mm),

objętość 52 strony numerowane,

oprawa trwała kartonowa,

okładka lakierowana wybiórczo UV, szyta drutem, mocny grzbiet.

Podstawa prawna stosowania dziennika separatora:

• Prawo budowlane (Dz.U. 1994 r. poz. 414 art. 62)
• Rozporządzenie Ministra Środowiska (Dz.U. 2014 r., poz. 1800)

Zastosowanie:

W dzienniku separatora rejestrujemy wszystkie czynności kontrolne oraz serwisowe dotyczące eksploatacji separatora lub osadnika. Wpisujemy w nim również wszelkie zdarzenia, które mogły mieć wpływ na zanieczyszczenie ścieków, informacje o przeglądach i naprawach, monitorujemy jakość odprowadzanej wody z naszej nieruchomości.

Spis treści:

1. Nazwiska oraz funkcje osób odpowiedzialnych za eksploatację separatora.
2. Dane o instalacji i jej opis techniczny.
3. Środki czyszczące i materiały pomocnicze.
4. Czynności kontrolne wykonywane co 2 tygodnie (przez użytkownika separatora).
5. Usuwanie odpadów z osadnika.
6. Usuwanie odpadów z separatora.
7. Arkusz kontrolny wartości na odpływie.
8. Adnotacje o sytuacjach wyjątkowych, nieprzewidzianych (pożar na terenie obsługiwanym przez separator, wyciek olejów, powódź, awarie).
9. Adnotacje o podjętych działaniach w związku z sytuacjami wyjątkowymi.
10. Adnotacje o przeprowadzonych naprawach, czynnościach serwisowych oraz szkoleniach obsługi separatora.
11. Wnioski dotyczące remontów generalnych i konserwacji do wykonania przez specjalistyczne firmy.

Obowiązek prowadzenia dziennika separatora

Obowiązek przeglądów separatora spoczywa na użytkowniku, bądź zarządcy obiektu budowlanego, na terenie którego znajduje się instalacja służąca ochronie środowiska wodnego. W chwili czyszczenia powstają odpady niebezpieczne, a ich wytwórcą jest podmiot czyszczący separator. Dlatego tą czynność należy powierzyć wyspecjalizowanej firmie. Dziennik separatora jest dokumentem, w którym rejestrujemy obowiązkowe czynności kontrolne, serwisowe i pomiarowe, dzięki czemu możemy w każdej chwili udowodnić, że dopełniliśmy wszelkich starań i procedur dla zapewnienia bezpieczeństwa środowiska. 

Dziennik eksploatacji przepompowni D-09

Dziennik jest oprawiony w sposób trwały, usztywniana, lakierowana okładka zapewnia podwyższoną odporność na wilgoć i zanieczyszczenia podczas jego użytkowania. W dzienniku wykonane są dwa otwory do oplombowania. Dziennik posiada na trwałe zamocowaną do okładki podkładkę, która ułatwia wypełnianie dokumentu, samokopiujący.

 

 

Dlaczego warto wybrać 1 odpowiedni dziennik budowy, a nie kilka cieńszych?

Każdy nowy dziennik budowy, to kolejny odrębny dokument, który trzeba zarejestrować w urzędzie, wypełnić i zakończyć dochowując odpowiedniej procedury. Zamiast kilku cieńszych dzienników w dużej inwestycji oszczędzimy sporo czasu na obszerniejszym dokumencie, który wystarczy na dłużej.


Dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przeznaczony do rejestracji przebiegu robót budowlanych oraz wszystkich zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku ich wykonywania i mających znaczenie przy ocenie technicznej prawidłowości wykonywania budowy, rozbiórki lub montażu, których stwierdzenie po zakończeniu robót budowlanych byłoby utrudnione lub niemożliwe. Z zapisów powinny wyraźnie wynikać kolejność i sposób wykonywania budowy,
rozbiórki lub montażu.
 
Dziennik należy prowadzić odrębnie dla każdego obiektu budowlanego, wymagającego pozwolenia na budowę. Gdy chodzi o obiekty liniowe lub sieciowe, dziennik-należy prowadzić odrębnie dla każdego wydzielonego odcinka robót. Przy wykonywaniu obiektu
budowlanego metodą montażu należy dodatkowo prowadzić dziennik montażu. Jeżeli w zakres inwestycji wchodzą prace rozbiórkowe, dla takich zadań należy prowadzić dziennik rozbiórki.
 
Jeżeli odrębne przepisy nakładają obowiązek prowadzenia specjalnego dziennika robót, (fakt jego prowadzenia należy odnotować w dzienniku budowy, a po zakończeniu robót specjalny dziennik robót należy dołączyć do dziennika budowy.
 
Kierownik budowy, który przystępuje do budowy lub prowadzi roboty budowlane bez dziennika budowy albo prowadzi dziennik niezgodnie z niniejszym pouczeniem, albo nie dba o jego stan lub przechowuje go w sposób niewłaściwy bądź w miejscu innym niż teren budowy -podlega karze grzywny.
 

Który produkt do jakich inwestycji polecamy:

Dziennik 8 kartek / 4 + 4 - mikro inwestycje, takie jak budowa przyłącza, prace remontowe podlegające zgłoszeniu

dziennik 20 kartek / 10 + 10 - niewielkie inwestycje, typu małe budynki jednorodzinne i gospodarcze, rozbudowy, remonty)

dziennik 40 kartek / 20 + 20 - większe budynki jednorodzinne i usługowa, remonty i przebudowy

dziennik 80 kartek / 40 + 40 - duże budynki jedno i wielorodzinne, kompleksowe remonty i gruntowne przebudowy

dziennik 120 kartek / 60 + 60 - mniejsze budynki wielorodzinne, większe zakłady usługowe i budynki produkcyjne

dziennik 160 kartek / 80 + 80 - duże inwestycje jak budynki wielorodzinne, bloki mieszkalne, inwestycje komunalne, drogi, obiekty infrastruktury, inwestycje komunikacyjne

dziennik 200 kartek / 100 + 100 - bardzo duże inwestycje typu wieżowiec, autostrada, linie i dworce kolejowe, lotniska, duże budynki wielorodzinne i przemysłowe