Publikacje specjalistyczne

Niniejsza aktualizacja programu (wersja 1.9 październik 2019 r.) uwzględnia zmiany w przepisach dotyczących ochrony pracy młodocianych, szkoleń bhp i dokumentacji powypadkowej.
W związku z tym zaktualizowano slajdy w Tematach ramowych: Regulacje prawne - Ochrona pracy młodocianych; Wypadki przy pracy – Postępowanie powypadkowe oraz Metodyka szkolenia.



Data aktualizacji – październik 2019 r.

KNR 5-01 Telekomunikacyjne linie kablowe sieci miejscowych

wyd. NORMEX wydanie III poprawione i uzupełnione 1997 r.

Księga pracy kotłowni Pu/A-154

• format A4, wymiary 297 x 210 mm
• układ poziomy - albumowy
• objętość 200 kartek
• książka szyta nićmi
• oprawa twarda
• okładka skóropodobna czarna - okleina Owil
• napis złocony
• metalowe narożniki
• książka jest przewidziana na 200 dni, po 3 zmiany w ciągu 1 doby.
• obowiązek prowadzenia księgi występuje dla kotłowni użytkującej kocioł o mocy powyżej 50 KW
• lub wtedy gdy używamy innych urządzeń, dla których istnieje obowiązek rejestracji w UDT.

Nazwy rubryk księgi pracy kotłowni:

DOBOWY RAPORT KOTŁOWNI

1. Obsługa kotłowni (palacze, pomocnicy)
2. Godzina
3. Warunki atmosferyczne - temperatura zewnętrzna w C^o
4. Warunki atmosferyczne - grupa warunków
5. Woda grzewcza sieciowa - temperatura - zasilanie
6. Woda grzewcza sieciowa - temperatura - powrót
7. Woda grzewcza sieciowa - temperatura - różnica temperatur
8. Woda grzewcza sieciowa - ciśnienie - zasilanie [MPa]
9. Woda grzewcza sieciowa - ciśnienie - powrót [MPa]
10. Woda grzewcza sieciowa - przepływa [Mg/h]
11. Uzyskana moc cieplna
12. Praca urządzeń kotłowni - Kotły
13. Praca urządzeń kotłowni - pompy obiegowe
14. Praca urządzeń kotłowni - pompy stabilizacyjne
15. Stałe czynności obsługowe - sprawdzono zawory bezpieczeństwa
16. Stałe czynności obsługowe - odmulono kocioł
17. Stałe czynności obsługowe - czyszczono kocioł
18. Stałe czynności obsługowe - odpowietrzono instalację
19. Stałe czynności obsługowe - (rubryka wolna do wpisania czynności)
20. Stałe czynności obsługowe - (rubryka wolna do wpisania czynności)
21. (rubryka wolna do wpisania czynności)
22. Zużycie opału wg Mg - węgiel kamienny - ......................
23. Zużycie opału wg Mg - węgiel kamienny - ......................
24. Zużycie opału wg Mg - koks
25. Energia elektryczna - czynna [KWh]
26. Energia elektryczna - bierna [kVA rh]
27. Woda [m³]
28. Średnie wartości atmosferyczne - temperatura [C^o]
29. Średnie wartości atmosferyczne - grupa
30. Średni uzysk mocy kotłowni [KW]
31. Ilość wyprodukowanej energii [GJ]
32. Zużycie opału w przeliczeniu na pal. um. [Mg]
33. Średnie zużycie opału na pal. um. [Mg/MJ]
34. Średnie zużycie energii elektrycznej [KWh/GJ]
35. Średnie zużycie wody [m³GJ]
36. Uzysk ilości żużla [Mg]
37. Uwagi obsługi odnośnie pracy kotłowni i urządzeń
38. Przekazanie zmiany - [godz przyjęcie / nazwisko palacza, podpis - godzina zdania / nazwisko palacza, podpis]
39. Uwagi i polecenia kierownictwa i dozoru

Prowadzenie księgi pracy kotłowni

Zgodnie z par nr 57 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.) maszyny i narzędzia oraz ich urządzenia ochronne powinny być utrzymywane w stanie sprawności technicznej i czystości zapewniającej użytkowanie ich bez szkody dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz stosowane tylko w procesach i warunkach, do których są przeznaczone. Prowadzenie dokumentacji potwierdzającej wykonanie przeglądu czy konserwacji jest potwierdzeniem faktu realizacji nałożonych obowiązków i bywa czasami przedmiotem kontroli organów nadzoru takich jak Państwowa Inspekcja Pracy czy Urząd Dozoru technicznego (UDT). Wszystkie urządzenia pracujące w kotłowni powinny posiadać dokumentację techniczno-ruchową tak zwaną (DTR). Dokumentacja nakłada obowiązek potwierdzenia wykonania pewnych czynności kontrolnych, konserwacyjnych, przeglądowych z uwzględnieniem godzin pracy, przeglądów, napraw, kontroli stanu technicznego, opisami czynności regulacyjnych i konserwacyjnych. Dokumentem potwierdzającym wykonanie tych czynności może być Księga pracy kotłowni . Każdej maszynie wprowadzanej do obrotu na terenie UE powinna towarzyszyć dokumentacja techniczno-ruchowa, której zakres i forma powinny być zgodne z § 58 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 października 2008 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn (Dz. U. Nr 199, poz. 1228). Zakres informacji podanych w tym dokumencie powinien umożliwić: identyfikację maszyny, umożliwić jej bezpieczną obsługę oraz powadzenie prac konserwacyjnych. Instrukcja konserwacji powinna określać zakres czynności wchodzących w skład przeglądów okresowych oraz ich częstotliwość, kryteria wymiany newralgicznych elementów i podzespołów.

Księga meldunkowa [Pu/Km]

Dziennik jest oprawiony w sposób trwały, usztywniana, lakierowana okładka zapewnia podwyższoną odporność na wilgoć i zanieczyszczenia podczas jego użytkowania. W dzienniku wykonane są dwa otwory do oplombowania. Dziennik posiada na trwałe zamocowaną do okładki podkładkę, która ułatwia wypełnianie dokumentu, samokopiujący.

 

 

Dlaczego warto wybrać 1 odpowiedni dziennik budowy, a nie kilka cieńszych?

Każdy nowy dziennik budowy, to kolejny odrębny dokument, który trzeba zarejestrować w urzędzie, wypełnić i zakończyć dochowując odpowiedniej procedury. Zamiast kilku cieńszych dzienników w dużej inwestycji oszczędzimy sporo czasu na obszerniejszym dokumencie, który wystarczy na dłużej.


Dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przeznaczony do rejestracji przebiegu robót budowlanych oraz wszystkich zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku ich wykonywania i mających znaczenie przy ocenie technicznej prawidłowości wykonywania budowy, rozbiórki lub montażu, których stwierdzenie po zakończeniu robót budowlanych byłoby utrudnione lub niemożliwe. Z zapisów powinny wyraźnie wynikać kolejność i sposób wykonywania budowy,
rozbiórki lub montażu.
 
Dziennik należy prowadzić odrębnie dla każdego obiektu budowlanego, wymagającego pozwolenia na budowę. Gdy chodzi o obiekty liniowe lub sieciowe, dziennik-należy prowadzić odrębnie dla każdego wydzielonego odcinka robót. Przy wykonywaniu obiektu
budowlanego metodą montażu należy dodatkowo prowadzić dziennik montażu. Jeżeli w zakres inwestycji wchodzą prace rozbiórkowe, dla takich zadań należy prowadzić dziennik rozbiórki.
 
Jeżeli odrębne przepisy nakładają obowiązek prowadzenia specjalnego dziennika robót, (fakt jego prowadzenia należy odnotować w dzienniku budowy, a po zakończeniu robót specjalny dziennik robót należy dołączyć do dziennika budowy.
 
Kierownik budowy, który przystępuje do budowy lub prowadzi roboty budowlane bez dziennika budowy albo prowadzi dziennik niezgodnie z niniejszym pouczeniem, albo nie dba o jego stan lub przechowuje go w sposób niewłaściwy bądź w miejscu innym niż teren budowy -podlega karze grzywny.
 

Który produkt do jakich inwestycji polecamy:

Dziennik 8 kartek / 4 + 4 - mikro inwestycje, takie jak budowa przyłącza, prace remontowe podlegające zgłoszeniu

dziennik 20 kartek / 10 + 10 - niewielkie inwestycje, typu małe budynki jednorodzinne i gospodarcze, rozbudowy, remonty)

dziennik 40 kartek / 20 + 20 - większe budynki jednorodzinne i usługowa, remonty i przebudowy

dziennik 80 kartek / 40 + 40 - duże budynki jedno i wielorodzinne, kompleksowe remonty i gruntowne przebudowy

dziennik 120 kartek / 60 + 60 - mniejsze budynki wielorodzinne, większe zakłady usługowe i budynki produkcyjne

dziennik 160 kartek / 80 + 80 - duże inwestycje jak budynki wielorodzinne, bloki mieszkalne, inwestycje komunalne, drogi, obiekty infrastruktury, inwestycje komunikacyjne

dziennik 200 kartek / 100 + 100 - bardzo duże inwestycje typu wieżowiec, autostrada, linie i dworce kolejowe, lotniska, duże budynki wielorodzinne i przemysłowe

 

W serii „S” Studia i Materiały (zesz. 76), wydawanej przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów, została opublikowana monografia Zenona Szczepaniaka pt. „Vademecum poziomego oznakowania dróg”.

Przedmiotem Vademecum są zagadnienia związane z materiałami, ich właściwościami, zastosowaniami w drogownictwie, normalizacją, a przede wszystkim – metodami badań poszczególnych właściwości zarówno materiałów, jak i wykonanych nimi oznakowań.

W rozdziale 3 Vademecum przedstawiono podstawowe wiadomości na temat farb, mas chemoutwardzalnych i termoplastycznych, taśm, kulek szklanych i punktowych elementów optycznych z uwzględnieniem podziału na materiały cienkowarstwowe, średniowarstwowe, grubowarstwowe i prefabrykowane.

W rozdziale 4 Vademecum przedstawiono stan normalizacji w zakresie klasyfikacji i badania materiałów oraz wykonanych nimi oznakowań poziomych dróg. Zamieszczono aktualne zestawienia norm europejskich i norm krajowych z omówieniem stanu normalizacji i zakresu norm zharmonizowanych. 

W rozdziale 5 omówiono właściwości i wymagania odnośnie materiałów do poziomego oznakowania dróg zawartych w kilkudziesięciu normach i specyfikacjach technicznych. Podano odnośniki do wszystkich wymienionych metod badań.
Rozdział 6 to zestawienie wymagań i metod badań własności funkcjonalnych wykonanych poziomych oznakowań dróg. Opisano tu także zasady wyboru materiału do poziomego oznakowania dróg.

W rozdziałach 7.1–7.11 Vademecum opisano szczegółowo metody pobierania i przygotowywania próbek oraz 10 metod badań składu farb, mas chemoutwardzalnych i termoplastycznych oraz materiałów prefabrykowanych, zgodnie z aktualnymi normami.

W kolejnych rozdziałach 8.1–8.11 znajduje się 11 opisów metod badania właściwości fizycznych materiałów do poziomego oznakowania dróg.

W rozdziałach 9.1–9.8 opisano 8 metod badań właściwości wykonanych poziomych oznakowań. 
W rozdziale 10 Vademecum opisano szczegółowo 12 metod oznaczania właściwości kulek szklanych i kruszyw antypoślizgowych metodami znormalizowanymi.

Monografia jest przeznaczona szczególnie dla pracowników laboratoriów badawczych i zakładowych drogownictwa, dla administracji drogowej, dla prowadzących i nadzorujących budownictwo drogowe, a także dla studentów wyższych uczelni technicznych.