Znaleziono produktów: 48

Zakres pracy obejmuje:
1. Przedstawienie zarysu teoretycznych podstaw deformacji nieliniowych, na których oparto analizy stanów zakrytycznej deformacji rozważanych struktur badawczych (rozdz. 2.).
2. Omówienie numerycznych metod rozwiązywania zagadnień geometrycznie i fizycznie nieliniowych (rozdz. 3.).
3. Scharakteryzowanie metod badań doświadczalnych i zakresu ich stosowania w odniesieniu do cienkościennych struktur nośnych pracujących w zakresie deformacji pokrytycznych, ze szczególnym uwzględnieniem metody cyfrowej korelacji obrazu (rozdz. 4.).
4. Przykłady badań doświadczalnych i obliczeń numerycznych zmierzających do określenia rzeczywistego pola naprężenia integralnie usztywnianych struktur cienkościennych poddanych ścinaniu. Zaprezentowano rozważania dotyczące kilku rodzajów ustrojów. Przedstawiono wyniki dla struktur wzmacnianych usztywnieniami geodetycznymi wykonanymi z lotniczych stopów aluminium, płyt usztywnianych niskoprofilowymi żebrami usytuowanymi równolegle względem siebie oraz konstrukcji o programowalnych właściwościach fizycznych wytwarzanych w technologii druku przestrzennego (rozdz. 5.).
5. Prezentację możliwości stosowania metody cyfrowej korelacji obrazu w przypadku badań rzeczywistych konstrukcji lotniczych. Zaprezentowano przykłady obejmujące wyniki uzyskane w trakcie statycznych badań wytrzymałościowych, badań zmęczeniowych oraz pomiarów deformacji w trakcie badań w tunelu aerodynamicznym (rozdz. 6.).
Rozdział siódmy obejmuje syntetyczne podsumowanie pracy, wskazanie jej oryginalnych elementów oraz nakreślenie dalszych kierunków badań. Monografię zamyka wykaz cytowanej literatury.

Niniejszy skrypt zawiera zestaw materiałów (wybranych informacji oraz ćwiczeń repetytoryjnych i sprawdzających) pomocnych w uczeniu się zasad graficznego zapisu modeli geometrycznych obiektów technicznych. Ostateczny efekt takiego zapisu jest tzw. rysunkiem technicznym, na którym z zastosowaniem odpowiednich znaków i symboli graficznych oraz przy użyciu oznaczeń literowo-cyfrowych zanotowane zostają geometryczne, fizyczno-chemiczne, dynamiczne, technologiczne i eksploatacyjne właściwości projektowanych lub inwentaryzowanych obiektów technicznych. Podstawowe zasady sporządzania różnego rodzaju rysunków technicznych objęte są programem nauczania na Wydziale Elektrotechniki i Informatyki Politechniki Rzeszowskiej w ramach przedmiotu ?graficzny zapis konstrukcji".
Kilkusetletnia już historia stosowania rysunków technicznych do zapisywania i przekazywania informacji o projektowanych, wytwarzanych oraz eksploatowanych obiektach inżynierskich upoważnia do stwierdzenia, że tego rodzaju rysunki stanowią bardzo zwięzłą, precyzyjną, a jednocześnie komunikatywną, bo opartą na postrzeganiu wzrokowym, formę porozumiewania się w większości dziedzin techniki. W związku z tym były one i są do dziś jedną z najistotniejszych części każdej dokumentacji technicznej.
Współcześnie procesy projektowania, wytwarzania i użytkowania obiektów inżynierskich są wspomagane technikami komputerowymi. Techniki te umożliwiają m.in. precyzyjne definiowanie numeryczne modeli geometrycznych zapisywanych obiektów oraz, co nas tutaj najbardziej interesuje, przyśpieszenie i poprawę dokładności vvykonywania rysunków technicznych, stwarzając jednocześnie bardzo praktyczne warunki przechowywania zawartych na tych rysunkach informacji w postaci odpowiednich plików danych zapisanych na niewielkich wymiarowo dyskietkach lub płytach CD.

Spis treści:
WSTĘP
1. PODSTAWOWE, ZNORMALIZOWANE ELEMENTY RYSUNKÓW TECHNICZNYCH
1.1. Technika wykonywania rysunków
1.2. Arkusze rysunkowe - PN-86/N-01603, PN-80/N-01612,PN-ISO 7200:1994, PN-ISO 9431:1990, PN-81/Nl-O1128
1.3. Linie rysunkowe- ISO 128-20:1996, PN-ISO 128-23,24:2003
1.4. Pismo technicze - PN-EN ISO 3098-0,2,3,4,5,6:2002
2. PODSTAWY GEOMETRYCZNE STRUKTURALNYCH RYSUNKÓW TECHNICZNYCH OBIEKTÓW INŻYNIERSKICH
2.1. Wprowadzenie
2.2. Rzutowanie równolegle jako podstawowe przeksztalcenie geometryczne w technicznie uzytecznych odwzorowaniach wykreslnych - MEN ISO 5456-1:2002
2.2.1. Podstawowe wlasciwosci rzutowania równoleglego i prostokatnego
2.2.2. Fizykalna interpretacja rzutu równoleglego figury, widocznosc w rzutowaniu równoleglym
2.3. Metody otrzymywania rysunków strukturalnych - PN-89/N-01605, PN-EN ISO 5456-2,3:2002, PN-EN ISO 10209-2:2001
2.3.1. Metoda Monge'a
2.3.2. Rzutowanie aksonometryczne
2.3.3. Tematy cwiczen rysunkowych i przykladowe ich rozwiazanie
2.4. Glówne formy przedstawien graficznych stosowanych w strukturalnych rysunkach technicznych - PN-89/N-01605, PN-EN ISO 5456:2002, PN-ISO 128-24:2003
2.4.1. Okreslenia podstawowych form przedstawien graficznych
2.4.2. Tematy cwiczen rysunkowych i przykladowe ich rozwiazanie
2.5. Zapis wlasciwosci miarowych obiektu technicznego na jego przedstawieniach graficznych - wymiarowanie obiektu technicznego - PN-ISO 129:1996, PN-ISO 129/Ak:1996
2.5.1. Ogólne zasady wymiarowania
2.5.2. Znormalizowane elementy zapisu właściwości miarowych obiektu na jego przedstawieniu graficznym
2.5.3. Ważniejsze przypadki wymiarowania typowych fragmentów obiektów oraz uproszczenia wymiarowania
3. PODSTAWY POSŁUGIWANIA SIĘ PROGRAMEM AUTOCAD W RYSUNKU TECHNICZNYM
3.1. Wprowadzenie
3.2. Wygląd ekranu w programie AUTOCAD
3.3. Komunikacja z programem
3.3. L Wydawanie poleceń i odczytyvranie odpowiedzi programu
3.3.2. Anulowanie poleceń
3.3.3. Określanie położenie punktów na rysunku
3.3.4. Zmiana zawartości okna graficznego
3.4. Środowisko rysunkowe programu AUTOCAD
3.4. L Obszar modelu i obszar papieru
3.4.2. Układy współrzędnych
3.4.3. Warstwy rysunkowe
3.4.4. Style tekstu
3.4.5. Style wymiarowania
3.4.6. Narzędzia rysowania precyzyjny
3.5. Rozpoczynanie i zapisywanie nowych rysunków oraz praca z rysunkami istniejącymi
3.6. Tworzenie obiektów rysunkowych
3.6.1. Klasyfikacja obiektów rysunkowych AUTOCAD-a
3.62. Obiekty liniowe
3.6.3. Obiekty płaszczyznowe
3.6.4. Obiekty powierzchniowe
3.6.5. Obiekty bryłowe
3.7. Edycja obiektów rysunkowych
3.7.1. Wybieranie obiektów
3.7.2. Zmiana warstwy rysunkowej
3.7.3. Przemieszczanie obiektów
3.7.4. Kopiowanie obiektów
3.7.5. Zmiana wielkości obiektów
3.7.6. Fazowanie i zaokrąglanie obiektów
3.7.7. Usuwanie obiektów
3.8. Sposoby przedstawiania obiektów trójwymiarowych
3.8.1. Rzutowanie
3.8.2. Linie widoczne i niewidoczne
3.8.3. Przekroje
3.9. Wymiarowanie rysunków
3.10. Opisy na rysunkach
3.11. Kreślenie rysunków
3.12. Tematy ćwiczeń wraz z przykładowym rozwiązaniem
4. WYBRANE INFORMACJE 0 TECHNICZNYCH RYSUNKACH MASZYNOWYCH
4.1. Wprowadzenie
4.2. Podstawowe systemy wymiarowania - PN-82/M-01 143
4.3. Tolerowanie wymiarów liniowych i kątowych - PN-ISO 406:1993, PN-88/M-01 142, PN-EN 20286-1:1996, PN-77/M-02136
4.4. Tolerowanie kształtu i położenia - PN-78/M-02137, PN-80/M-02138, PN-88/M-01142, PN-87/M-01145
4.5. Tematy ćwiczeń rysunkowych i przykładowe ich rozwiązanie
4.6. Oznaczenia chropowatości i falistości powierzchni - PN-ISO 1302:1997, PN-87/M-04251, PN-74/M-04255
4.7. Oznaczenia obróbki cieplnej powierzchni i nakładanych na powierzchnie powłok - PN-89/M-01147, PN-89/M-01154
4.8. Oznaczenia graficzne połączeń części mechanicznych i łączników stosowanych w tych połączeniach - PN-81/N-01613, PN-83/N-01635, PN-EN ISO 6410-3:2000, PN-EN 22553:1997, PN-EN 20225:1994
4.9. Rysunki wykonawcze (robocze)
4.10. Rysunki złożeniowe
5. WYBRANE ZAGADNIENIA TECHNICZNEGO RYSUNKU ELEKTRYCZNEGO
5.1. Klasyfikacja oraz zakresy zastosowania podstawowych form przedstawień graficznych w technicznym rysunku elektrycznym ....
5.2. Podstawowe informacje o elektrycznych symbolach graficznych stosowanych w schematach elektrycznych - PN-92/E-01200/02, PN-92/E-01200/03, PN-92/E-01200/05, PN-92/E-01200/06, PN-92/E-01200/07, PN-92/E-01200/08, PN-92/E-01200/09, PN-92/E-0 1200/ 10, PN-92/E-0 1200/11, PN-EN 60617-13:1998, PN-IEC 617-12+A1:1994, PN-89/E-01215, PN-90/E-01242
5.3. Komputerowe wspomaganie graficznego opracowywania projektów branży elektrycznej
5.4. Tematy ćwiczeń rysunkowych i przykładowe ich rozwiązanie
WYBÓR NORM
LITERATURA ŹRÓDŁOWA I UZUPEŁNIAJĄCA

Woda jest niezbędnym dobrem dla ludzi, gospodarki i przyrody. Jej zasoby mają zdolność do odnowienia, ale nie są niewyczerpane. Nie można ich zastąpić innymi zasobami, a tym bardziej wytworzyć. Ma to szczególne znaczenie w odniesieniu do zasobów wody słodkiej, które stanowią jedynie około 2% wody na Ziemi. Ze względu na zróżnicowanie środowiska wodnego nie można wypracować uniwersalnych i prostych metod zarządzania gospodarką wodną. W skali makro obserwuje się w ostatnim trzydziestoleciu podatność zasobów wód na skutki susz rzecznych oraz strat powodowanych przez powodzie. W tym względzie trzeba zwrócić szczególną uwagę na alokację i użytkowanie zasobów wody w zrównoważonej sieci powiązań rolniczych, energetycznych i środowiskowych. W bilansach należy uwzględnić wodę wirtualnie zawartą w produktach rolniczych i przemysłowych. W skali mikro obserwuje się trend polegający na wsparciu potencjału retencyjnego zasobów związanych z funkcjonowaniem wodociągów publicznych. Dotyczy to zarówno zasobów wód w źródle poboru wody, jak i gromadzenia wody uzdatnionej do spożycia. Ciągłe udoskonalanie pozwala na zwiększenie odporności systemów zbiorowego zaopatrzenia w wodę do spożycia (SZZW) na różnorodne zdarzenia niepożądane. Ograniczenie ryzyka w tym zakresie musi się odbywać na podstawie modeli hydro-ekonomicznych kosztów i korzyści.

W niniejszej monografii przedstawiono zagadnienia aerodynamiki małych prędkości, istotne dla lotnictwa ogólnego (General Aviation), jak i dla np. energetyki wiatrowej. Omówiono kwestie mechaniki płynów mające podstawowe znaczenie dla aerodynamiki, takie jak: kryterium ciągłości przepływów, równania Naviera i Stokesa, Eulera, Bernoul-liego oraz kryteria podobieństwa dynamicznego. Zaprezentowano zarys teorii przepływów potencjalnych, płaskich i trójwymiarowych. Pokazano także zagadnienia dotyczące modelowania przepływów potencjalnych z wykorzystaniem rozkładu osobliwości hydrodynamicznych. Przedstawiono zastosowanie potencjału zespolonego i odwzorowań kon-foremnych do opisu płaskich przepływów potencjalnych. Tematyka opływu profili lotniczych została pokazana na różnych poziomach złożoności: od teorii profilu cienkiego, przez model Weissingera-Pistolessiego, po metody panelowe wykorzystujące rozkłady osobliwości: dipoli i wirów na powierzchni konturu ciała. Opis przepływu wokół płata o skończonym wydłużeniu obejmuje klasyczną teorię linii nośnej Prandtla-Glauerta. Za pomocą uproszczonych modeli z wirowością skupioną omówiono zagadnienia interferencji: skrzydło-kadłub, skrzydło-usterzenie czy wpływ ziemi. Zaprezentowano bardziej złożone modele opływu płata nośnego: metodę siatki wirowej czy metodę panelową niskiego rzędu, z rozkładem źródeł i dipoli na powierzchni opływanej bryły. Pokazano również wyznaczanie oporu indukowanego na podstawie praw zachowania masy, pędu i energii. W pracy przedstawiono różne metody obliczeniowe dla laminarnej i turbulentnej warstwy przyściennej oraz opisano techniki sterowania tym przepływem w sposób bierny i czynny. Ponadto omówiono wyznaczanie oporu profilowego na podstawie wartości pędu w śladzie aerodynamicznym. Przedstawiono krótko także zagadnienia związane z aerodynamiką niestacjonarną. Poruszono tutaj zagadnienia profilu drgającego, pomocne przy zrozumieniu flatteru, czy aerodynamiki zwierząt latających i ich biomimetycznych analogów: or-nitopterów i entomopterów. W większości przypadków zostały pokazane przykłady obliczeniowe.