Budownictwo

SPIS TREŚCI:
1. Wprowadzenie - plac w strukturze miasta 5
2. Plac jako przestrzeń publiczna - przestrzeń dla wszystkich 13
3. Klasyfikacja placów 17
4. Place miast małych i dużych 33
4.1. Skala i proporcje placów 38
4.2. Rynek jako szczególna forma placu 39
5. Plac jako wnętrze urbanistyczne 47
5.1. Ściany 47
5.2. Podłoga 50
5.3. Sklepienie 50
5.4. Elementy wolno stojące 50
6. Analiza i ocena 57
Literatura 61

Plan BIOZ na CD 

wyd. Verlag Dashofer 2012 r.

Autorzy: Henryk Musa, Michał Kuliński

Format: CD

Zagadnieniem będącym w zakresie szczególnego zainteresowania Unii Europejskiej jest wpływ budynków na środowisko. Inwestowanie w budynki energooszczędne, zielone, wykorzystujące nowoczesne rozwiązania materiałowo-technologiczne staje się w dzisiejszych czasach koniecznością. Inwestorzy budowlani najczęściej zdają sobie sprawę z dodatkowych nakładów inwestycyjnych potrzebnych do zaspokojenia zmieniających się wymagań. Niewiadomą jednak pozostaje całkowity koszt związany chociażby z użytkowaniem budynku. Potrzebna jest zatem praktyczna i prosta metoda dająca wiarygodne wskazówki dotyczące inwestowania. Taką właśnie metodą może być, przy spełnieniu odpowiednich założeń, analiza kosztów cyklu życia (LCC).
W Polsce rośnie udział w inwestycjach komercyjnych nowoczesnych powierzchni biurowych. Inwestorzy tego rodzaju obiektów coraz częściej dostrzegają potrzebę racjonalnego zarządzania finansami związanymi z budynkiem, w tym kalkulacji kosztów ponoszonych nie tylko na etapie inwestowania, ale i w późniejszym cyklu życia budynku.
Niniejsza monografia stanowi zestawienie dotychczasowej wiedzy na temat kosztów cyklu życia budynków (LCC). Szczególną uwagę przywiązano do kształtowania się tych kosztów w przypadku budynków biurowych. Głównym celem monografii jest przybliżenie składników kosztów cyklu życia budynków, czynników je kształtujących oraz źródeł, z których można pozyskać wiarygodne informacje dotyczące ich kalkulacji. Do kalkulacji składowych, jak i końcowej wartości kosztów cyklu życia budynku opracowano wiele metod i technik. W opracowaniu podjęto próbę ich zebrania i krytycznej oceny.

WYDANIE IV – grudzień 2020 rok
Format – A5 – 200 stron,
okładka miękka foliowana

Niniejszy Podręcznik został opracowany na podstawie wieloletnich doświadczeń autora w realizacji dużych inwestycji w przemyśle budowlanym w kraju i za granicą, w tym zarządzanych zgodnie z regułami FIDIC stanowiącymi kodeks dobrych praktyk w zakresie kontraktów budowlanych. Za uprzejmą zgodą spółki Scott Wilson Polska w Podręczniku wykorzystano obszerne fragmenty opracowania p/t "Guidelines for the Administration of Civil Engineering Construction Contracts Overseas - draft" z lutego 2005r.

Podrozdział 7.2 'Zarządzanie Projektem metodą EV' został opracowany na podstawie publikacji, których autorami są osobno Panowie dr Paweł Schmidt (AGH w Krakowie) oraz dr Sławomir Wawak (UE w Krakowie). W Suplemencie do Podręcznika autor przedstawia szczegółowe procedury badania stalowych i żeliwnych
rurociągów z wykładziną cementową do przesyłania i rozprowadzania wody na podstawie normy PN-EN 805:2002. Mimo, że norma została wprowadzona do 
stosowania w Polsce z początkiem 2003r to, w opinii autora Podręcznika, inwestorzy i projektanci, a w konsekwencji także Wykonawcy, nie korzystają z niej
powszechnie. Norma ta nakłada dużo wyższe wymagania w zakresie dokładności wykonania i badania niż norma PN-B-10725 z grudnia 1997r, dzięki czemu otrzymane wyniki badań są bardziej wiarygodne i dużo dokładniejsze. Autor ma nadzieję, że Suplement przedstawiający w przejrzysty sposób niezbędne procedury, uzupełnione o unikalne doświadczenia z wdrożenia tej normy w Niemczech, pozwoli na szersze zrozumienie i stosowanie, przez niezależnych Inspektorów Nadzoru Inwestorskiego w szczególności, tej nowoczesnej normy.

Mimo, iż przeniesienie obowiązków i udzielenie pełnomocnictwa IR przez Inżyniera nie jest obowiązkowe, jest praktycznie niemożliwe, aby Inżynier był w stanie poświęcić wystarczającą ilość czasu na nadzorowanie danego kontraktu, dlatego też wyznaczenie pełnomocnej osoby reprezentującej Inżyniera i działającej w jego imieniu, a także kierującej zespołem na terenie budowy jest standardowym działaniem. Wyznaczony asystent odpowiada wyłącznie przed Inżynierem. IR wypełnia takie obowiązki i posiada takie upoważnienia, jakie mogą mu zostać przekazane w trybie Subkl. 3.2 przez Inżyniera (z kopią dla Wykonawcy oraz Zamawiającego). Głównym obowiązkiem jest zwykle ogólny nadzór nad realizacją Robót oraz dopilnowanie, aby zostały one wykonane zgodnie z wymaganiami Kontraktu.

Słownik podzielony  na dwie części - polsko-angielską i angielsko-polską. Zawiera podstawowe słownictwo niezbędne przy wykonywaniu pracy na morzu i w gospodarce morskiej. Wydanie kieszonkowe.

autor :Alicja Sołowczuk

Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Szczecińskiej
Stron: 169
Okładka: miękka


Spis treści:

OD AUTORA.7
1. WIADOMOŚCI OGÓLNE O DROGACH KOLEJOWYCH..9
1.1. POJĘCIE KOMUNIKACJI I TRANSPORTU.9
1.2. KLASYFIKACJA LINII KOLEJOWYCH..10
1.2. i. Klasyfikacja linii kolejowych pod względem przeznaczenia i kategorii.10
1.2.2. Klasyfikacja linii kolejowych pod względem technicznym..11

2. ELEMENTY DROGI KOLEJOWEJ I OGÓLNE WIADOMOŚCI O KSZTAŁCIE LINII W PLANIE I PROFILU.15
2.1. KOLEJ, DROGA KOLEJOWA 1 JEJ CZĘŚCI SKŁADOWE..15
2.2. SZLAK I PODZIAŁ TORÓW16
2.3. KSZTAŁT I PRZEKROJE NORMALNE TOROWISKA16
2.4. PLAN OGÓLNY I PROFIL DROGI KOLEJOWEJ20

3. WARUNKI EKSPLOATACJI DRÓG KOLEJOWYCH.23
3.1. INFORMACJE OGÓLNE O EKSPLOATACJI23
3.2. WIADOMOŚCI OGÓLNE O OPORACH RUCHU POCIĄGU..23
3.3. OPÓR ZASADNICZY (BIEGU)..25
3.4. OBLICZANIE OPORÓW BIEGU POCIĄGU..26
3.4.1. Uwagi ogólne dotyczące empirycznych wzorów stosowanych w obliczeniach oporów biegu.26
3.4.2. Jednostkowy opór biegu lokomotywy..27
3.4.3. Jednostkowy opór biegu wagonów27
3.4.4. Jednostkowy opór pociągu.28
3.5. OPÓR DODATKOWY..28
3.5.1. Opór luku28
3.5.2. Opór na pochyleniu30

4. KSZTAŁT LINII KOLEJOWEJ W PLANIE.33
4.1. WŁAŚCIWOŚCI RUCHU PO TORZE SZYNOWYM.33
4.2. TOR KOLEJOWY NA ODCINKACH PROSTYCH.33
4.3. TOR KOLEJOWY W ŁUKU I POSZERZENIE TORU..34
4.4. KIERUNEK 1 KSZTAŁT LINII KOLEJOWEJ W PLANIE..36
4.5. KILOMETRACJA LINII I WSKAŹNIKI DROGOWE37
4.6. TYCZENIE ŁUKÓW KOŁOWYCH.39
4.6.1. Metoda odciętych i rzędnych - tyczenie od stycznej39
4.6.2. Metoda odciętych i rzędnych - tyczenie od cięciwy.41
4.6.3. Wyrównanie łuku tyczonego z dwóch stron..42
4.7. PRZECHYŁKA TORU W LUKACH KOŁOWYCH.44
4.8. UZUPEŁNIENIE METODY OBLICZANIA PRZECHYŁKI TORU52
4.9 MAKSYMALNA PRĘDKOŚĆ NA ŁUKU. .58
4 10. RAMPA PRZECHYŁKOWA59
4.11 WARUNKI WYKONANIA RAMP PRZECHYŁKOWYCH.61
4.12. KRZYWA PRZEJŚCIOWA62
4.13. TYCZENIE KRZYWEJ PRZEJŚCIOWEJ..65
4 14. DŁUGOŚĆ KRZYWEJ PRZEJŚCIOWEJ69
4.15. ŁUKI O MAŁYCH KĄTACH ŚRODKOWYCH.75
4.16. WSTAWKI PROSTE POMIĘDZY ŁUKAMI ZGODNEGO KIERUNKU..76
4.17. ŁUKI KOSZOWE..7S
4.18. WSTAWKI PROSTE POMIĘDZY ŁUKAMI ODWROTNYMI..79

5. KSZTAŁT LINII KOLEJOWEJ W PROFILU81
5.1. UWAGI WSTĘPNE.81
5.2. POJĘCIE POCHYLENIA..82
5.3. POCHYLENIE MIARODAJNE82
5.4. CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA WYBÓR POCHYLENIA MIARODAJNEGO87
5.5. STOSOWANIE POCHYLEŃ MIARODAJNYCH PRZY PROJEKTOWANIU LINII KOLEJOWEJ W PROFILU DLA RÓŻNYCH RODZAJÓW TRAKCJI90
5.6. WZNIESIENIE POKONYWANE SIŁĄ ROZPĘDU.90
5 7. POCHYLENIA NIESZKODLIWE I SZKODLIWE..93
5.8. SPADKI STRACONE.95
5.9. POCHYLENIE ZASTĘPCZE..911
5.10. ZAŁOMY PROFILU PODŁUŻNEGO..102
5.11. ZASADY KSZTAŁTOWANIA PROFILU..103
5.12. WYOKRĄGLENIE ZAŁOMÓW PROFILU106
5. L3. ZASADY USYTUOWANIA ŁUKÓW PIONOWYCH..111
5.14. PROJEKTOWANIE PROFILU PODŁUŻNEGO W ZALEŻNOŚCI OD WARUNKÓW TERENOWYCH113
5.15. RODZAJE PODŁUŻNYCH PROFILI LINII KOLEJOWYCH115
5 15.1 Prom ogólny115
5.15.2. Profil podłużny normalny..115
5.15.3. Profil podłużny skrócony111

6. SKRZYŻOWANIA LINII KOLEJOWYCH Z DROGAMI PUBLICZNYMI121
6.1 PODZIAŁ DRÓG KOŁOWYCH.121
6.2. SKRZYŻOWANIA DWUPOZIOMOWE LINII KOLEJOWYCH Z INNYMI DROGAMI i KOMUNIKACYJNYMI122!
6.2.1. Rodzaje skrzyżowań dwupoziomowych.122
6.2.2. Zastosowanie skrzyżowań dwupoziomowych z drogami i ulicami.124
6.2.3. Odstępstwa od konieczności stosowania skrzyżowań dwupoziomowych.124
6.2.4. Zasady projektowania i budowy skrzyżowań dwupoziomowych..125
6.3. SKRZYŻOWANIA JEDNOPOZIOMOWE LINII KOLEJOWYCH Z INNYMI DROGAMI KOMUNIKACYJNYMI1271
6 3.1. KLASYFIKACJA PRZEJAZDÓW I PRZEJŚĆ127
6.3.2. Kryteria zaliczania przejazdów i przejść do poszczególnych kategorii..127
6.3.3. Uwagi ogólne o projektowaniu i budowie skrzyżowań jednopoziomowych130
6.4. WARUNKI TECHNICZNE PROJEKTOWANIA SKRZYŻOWAŃ JEDNOPOZIOMOWYCH..131
6.4.1. Kąt skrzyżowania.131
6.4.2. Łuki drogowe na hirudina dojazdach do przejazdu..133
6.4.3. Profil podłużny i przekrój poprzeczny drogi na dojeździe do przejazdu133
6.4.4. Łuki na przejazdach.'35
6.4.5. Widoczność przejazdu lub przejścia z drogi kołowej.137
6.4.6. Widoczność czoła pociągu z drogi.138
6.5. ELEMENTY TECHNICZNE PROJEKTOWANIA SKRZYŻOWANIA..142
6.5.1. Szerokość przejazdu i dojazdów.142
6.5.2. Nawierzchnia jezdni na przejeździe i na dojazdach'42
6.5.3. Nawierzchnia kolejowa na przejazdach..145
6.5.4. Ogrodzenia przejazdów i przejść146
6.5.5. Odwodnienie przejazdu..14°

7. PROJEKTOWANIE LINII KOLEJOWYCH149
7.1. OGÓLNE POJĘCIA O STUDIACH I DOKUMENTACJI PROJEKTOWO-KOSZTORYSOWEJ 149
7.2. STUDIA EKONOMICZNE150
7.3. STUDIA TECHNICZNE.151
7.3.1. Założenia projektowe..'52
7.3.2. Studia wstępne (trasowanie).'54
7.3.3. Studia szczegółowe..1°3
7.3.4. Studia ostateczne..165
7 4. WYBÓR WARIANTU TRASY'65
LITERATURA..

Materiał podręcznika ograniczono do wyjaśnienia podstawowych pojęć i teorii oraz zapoznania Czytelnika z najważniejszymi technikami analizy, stosowanymi w obszarze geofizycznej dynamiki płynów, meteorologii dynamicznej i numerycznego modelowania procesów atmosferycznych. Informacje te powinny być wystarczające do podejmowania dalszych studiów osobom specjalizującym się w tym zakresie. Mając na uwadze szersze grono odbiorców zainteresowanych zagadnieniami praktycznymi, np. w ochronie atmosfery czy energetyce wiatrowej, znacznie szerzej, niż to ma miejsce w klasycznych podręcznikach meteorologii dynamicznej, potraktowano zagadnienia dynamiki granicznej warstwy atmosfery.

Preskrypt — publikacja na prawach rękopisu

Projektowanie i wytwarzanie są podstawowymi rodzajami działań, jakie są wykonywane w celu powstania i fizycznego istnienia obiektu technicznego. Fizycznie istniejący obiekt techniczny podlega eksploatacji. Przyjęto, że eksploatacja jest także rodzajem działania związanego z obiektem technicznym.

Zagadnienia eksploatacji rozpatrzono opisując jej poszczególne elementy rozumiane jako działanie, w tym zachowanie się człowieka — podmiotu eksploatacji, formułowanie celu eksploatacji, opracowywanie planu tego działania, realizację oddziaływań i ocenę uzyskiwanych wyników. Uwzględniono systemowe ujęcie problematyki eksploatacji obiektu technicznego, wyróżniając rzeczowy system eksploatacyjny oraz system eksploatacji obiektu obejmujący procesy składające się na eksploatację i wywoływane nimi zdarzenia. Zaproponowano ogólne i ilościowe opisy tych systemów. Przeprowadzono dyskusję przyjętych założeń oraz porównanie proponowanego ujęcia podstaw eksploatacji obiektu technicznego z ujęciami podanymi w pracach innych Autorów.